Facebook
Twitter
Google+
YouTube
Blog
RSS Feed
Cine බූන්දි
ස්වර්ණා- නොදැල්වුණු සරාගී ගිනි සිළුව
බූන්දි, 17:26:50
කාමොද්දීපනය කෙරෙන නාරි ලාලිත්‍යයක් උපතින්ම දායාද කරගත් සිල්වියා නම් ස්වීඩන් රංගන ශිල්පිනිය සුප්‍රසිද්ධ ට්‍රොවි වතුර මල වෙතට සක්මන් කරනවා. ඇය ඇඳගෙන ඉන්නේ ඇඟටම ඇලුණු, සිරුරේ රස රේඛාවන් උලුප්පා දක්වන, සිරුර ආවරණයට වඩා අනාවරණය කෙරෙන කළු පැහැති නාන ඇඳුමක්. සිල්වියා වතුර මලෙන් නාන්න පටන් ගන්නවා. ඇය සෙමෙන් දෑස් පියාගන්නවා. වතුර මලෙන් කඩා හැලෙන වතුර ඇගේ කෙස්කළඹ දිගේ දිය ඇල්ලක් මෙන් රූරා හැලෙනවා. ඇය සිය නිකට අහස දෙසට ඔසවමින් තම සුරත ගෙල, ළමැද හරහා ලතාවකට ගෙනයනවා. ඇගේ මේ දේහ (ප්‍ර)දර්ශනය මාසෙලෝ නම් මාධ්‍යවේදියාගේ හිතේ අනුරාගී හැඟුම් මවනවා. මාසෙලෝගේ පමණක් නෙවෙයි, නරඹන අප සිත් තුළ පවා. සිල්වියාට තරමක් දුරින් සිටින මාසෙලෝ සහ වතුර නාන සිල්වියාගේ රූප ඡෙදනය වන්නේ මාසෙලෝගේ දෙනෙත් ප්‍රේක්ෂකයාගේ ද දෙනෙත් බවට පත්කරමින්. සිල්වියා නැරඹීමට තබා ඇති (to-be-looked at) ආශාවේ වස්තුවක් බවට පත්කරමින්.

ඉහත විස්තර කෙරුණේ ෆෙඩ්රිකෝ ෆෙලිනිගේ 'La Dolce Vita (The Sweet Life)' චිත්‍රපටයේ ඉතා කතාබහට ලක්වුණු ජවනිකාවක්. (එම ජවනිකාව බලන්න.) පිරිමි ෆැන්ටසිය සැමවිටම ගැහැනු ආකෘතියක නිරූපණයක්. නූතන සිනමාව ගොඩනැගෙන්නේම, ගැහැනිය පිරිමි ෆැන්ටසිය තුළ සරාගී වස්තුවක් බවට පත්කිරීම හේතු යුක්ත කෙරෙමින්. මෙලෙස ගැහැනු ශරීරය අර්චනකාමීකරණය (Fetishization) ෆෙඩ්රිකෝ ෆෙලිනිගේ La Dolce Vita චිත්‍රපටයෙන් විප්ලවකාරී වෙනසකට භාජනය වූ බවටයි සැලකෙන්නේ. නූතන සිනමාවේ ආඛ්‍යානය සැකසෙන්නේ පිරිමි කතානායකයා සහ ඔහුගේ අනුරාගයේ වස්තුව ලෙස ගැහැනිය සමෝධානිත කිරීමෙනුයි. සිල්වියා වතුර මලේ නාන දර්ශනය රූගත කර ඇති අයුරුත් ඒ දෙස චිත්‍රපටයේ කතානායකයා බලා සිටින ආකාරයත් ප්‍රේක්ෂකයා ද ඔහු සමඟම (ඈ දෙස) බලාසිටින ලෙස සංස්කරණය කර තිබෙන අයුරුත් මේ සඳහා හොඳම නිදර්ශනයක්. ගැහැනියගේ සාම්ප්‍රදායික ප්‍රදර්ශනකාමී භූමිකාව තුළ, ගැහැනුන් ප්‍රදර්ශනයත් නැරඹීමත් එක විට සිනමාව තුළ සිදුකෙරෙනු ලබන්නේ, ඔවුන්ගේ දර්ශනය පිරිමි මනස තුළ සරාගී ඝට්ටනයක් ඇති කළ හැකිවන පරිදියි. බොහෝ චිත්‍රපට සැකසෙන්නේ පිරිමියා ගැහැනු සිරුර නරඹද්දී එහි පාලනය පිරිමියා සතු කරවමින්. මේ චිත්‍රපටයේ ෆෙලිනි දර්ශනයේ පාලනය සිල්වියා වෙතට මාරුකරනවා. ඒ අනුව මාසෙලෝ හරහා ප්‍රේක්ෂකයා ඇගේ සිරුර විඳින්නේ වුව ද, මාසෙලෝ ද ප්‍රේක්ෂකයා ද ඇගේ සරාගී සිරුරේ බලයෙන් නැටවෙන රූකඩ බවට පත්කෙරෙනවා. මේ චිත්‍රපටය විප්ලවීය ලෙස නූතන සිනමාව තුළ සටහන් තැබෙන්නේ මේ වෙනස නිසායි.

ස්වර්ණා පිළිබඳ ලියන සටහනකට ඉහත ලෙස පිවිසුණේ අරමුණක් ඇතිවයි.

‘එදා මෙදා තුර ලාංකේය සිනමාවට පිවිසි නිළියන් අතුරින් වඩාත්ම සරාගී රංග ශරීරය ස්වර්ණා’ යැයි පැවසීම අතිශයෝක්තියක් නෙවෙයි. ඇගේ සිහින් හැඩ සිරුර, බැල්ම, ගමන, කටහඬ යන සියල්ලෙහි සංකලනයෙන් අපේ සිනමාව තුළ අනුරාගයේ සිහින දෙව්දුව නිමවාගත හැකිව තිබුණත් අපගේ සිනමා භාවිතයේ එක් මොහොතක අපට ඇය මගහැරෙනවා. ඒ වෙනුවට අපේ සිනමාව තුළ ස්වර්ණා සටහන් වනුයේ, එහි විලෝමය ලෙසින්.



මාලිනීගේ සිනමා දිවියට පනස් වසරක් පිරීම වෙනුවෙන් සටහනක් තැබූ මම මාලිනී පිළිබඳ මෙසේ සටහන් කළා.

"මාලිනී ලාංකීය පිරිමියා තමන් සතු කරගන්නට සිහින මවන ගැහැනියගේ රූපකාය වූවා පමණක් නොව, ඈ ජනප්‍රිය සිනමාව තුළ මැවූ සෑම චරිතයක්ම පාහේ (හර්බට් රංජිත් පීරිස්ගේ එක්ටැම් ගේ චිත්‍රපටයේ මාලා හැර) එම රූපකායම හැඩගැන්වූ සිහින චරිතය. එක්ටැම් ගේ චිත්‍රපටයේ මාලා යනු මාලිනී තිරයේ මැවූ අතිශය භයංකර චරිතයයි.

මාලිනීගේ (අහිංසක) සිනහව, දිගු වරලස, සඳක් වන් මුහුණ නාගරික චරිතයක ජීවත්වුවද ඇය තුළ මැව්වේ ලංකාවේ පිරිමියා ඇලුම් කරන ගැමි සුන්දරත්වයයි. ගම මෙන්ම ඒ ගැමි සුන්දරත්වයද ඇත්තේ ප්‍රේක්ෂක මනසේ මිස ඇත්ත ලෝකයේ නොවේ. ඇත්ත ගම ද ගැමි සුන්දරත්වය ද ඒ මනස්කල්පිත සුන්දරත්වයෙන් බොහෝ දුරස්ය. ඇත්ත ගැමි ගැහැනිය ඇතැම්විට (පිරිමියෙකු) නොසිතනා කුරිරුකම් කරයි. (ශාන්ති දිසානායකගේ වාලුකා නවකතාවේ ගැමි ගැහැනිය, පිට ගැහැනුන් සමඟ නිදිවදිතැයි සැකයෙන් තම ස්වාමිපුරුෂයා ලිංගිකව බෙලහීන කිරීමට කබරතෙල් දෙයි. මායාතීර්ථ නවකතාවේ ගැහැනිය තම ස්වාමියාට දාව දරුවකු කුස දරා සිටින බාල ගැහැනිය වැදුම් ගෙයිදීම ක්‍රෑර ලෙස වදදී මරාදැමීමට අරුම විලංගුවක් නිපදවයි. දඩයමේ ගැහැනිය තම කුසට දරුවකු දී මගහැර සිටින පැරණි පෙම්වතා සමග මාරාන්තික ලෙස සටන්වදියි.) පිරිමි සිත් ත්‍රස්ත කළ මෙවැනි ගැහැනු චරිත බොහෝ විට තිරයේ මැවුණේ ස්වර්ණා අතිනි. මාලිනි එසේ නොවෙයි. පිරිමින් දෙදෙනෙකුගේ ජීවිත දෙකක් සහමුලින්ම අවුල්කළ එක්ටැම් ගේ චිත්‍රපටයේ මාලාට හැරෙන්නට තිරයේ දුටු මාලිනීට ලංකාවේ පිරිමින් ප්‍රේම කළා මිස බියට පත්වූයේ නැත.

මාලිනීට පෙම් නොකළ පිරිමියෙකු ඒ කාලේ ලංකාවේ හිටියේ නැත. පිරිමි දකින්න විඳින්න ආශා කළ ‘ස්ත්‍රීත්වය’ වෙන කිසිම නිළියකට වඩා තිබුණේ මාලිනී ළඟය. ඊට ප්‍රතිපක්ෂව ස්වර්ණා (මල්ලවාරච්චි) මැව්වේ පුරුෂ සිහිනය පුපුරා හරින, ප්‍රචණ්ඩව ප්‍රතික්‍රියා දක්වන ස්ත්‍රීත්වයක්. (බව දුක, බව කර්ම, දඩයම). ස්වර්ණා මැවූ ප්‍රචණ්ඩ ස්ත්‍රී රූපය පිරිමි ඔළු තුළ ඇති කළේ ක්ෂතිමය කම්පනයකි. ඒ ස්ත්‍රීත්වය පිරිමින්ට යට නොවෙයි. ඒ වෙනුවට පිරිමි පීඩකත්වයට එරෙහිව සටන්වදියි. ඒ ස්ත්‍රීත්වයට කිසි පිරිමියෙකුට ප්‍රේමකළ නොහැකිය."


ස්වර්ණා මාලිනීට වඩා සරාගික වුවද, ලංකාවේ පිරිමින්ගේ ප්‍රේමයේ ෆැන්ටසිය ගොඩනගන්නට සිනමා අධ්‍යක්ෂවරුන් යොදාගත්තේ මාලිනීයි. හේතුව අපේ ප්‍රේක්ෂකාගාරය ගැමි පිරිමින්ගෙන් සැදුම්ලත් එකක් නිසා. ස්වර්ණාද, ඇගේ රංගන දිවියේ මතක සිටින රංගනයන් ඉදිරිපත් කළේ ගැමි ගැහැනියක ලෙසයි. සාගර ජලය, සුද්දීලාගේ කතාව, බව දුක, බව කර්ම, අයෝමා, දඩයම, අනන්ත රාත්‍රිය ඊට උදාහරණ. මාලිනී නාගරික චරිතයක් නිරූපණය කළද, ඈ තුළින් වහනය වුණේ ගැමි සුන්දරියකගේ ගුණසුවඳයි. ලාංකීය පිරිමින් මනසින් පෙම්බැන්දේ මේ ගැමි සුරූපිනියටයි. ස්වර්ණා ගැමි චරිතයකට පණපෙව්වද, ඇගේ නාගරිකත්වය ඇය ඇඳසිටි රෙද්ද හැට්ටය ද, ළමා සාරිය හෝ රැලි ගවුම ද විනිවිද දිස්වෙනවා. උදාහරණයකට දඩයම චිත්‍රපටයේ ස්වර්ණා නිරූපණය කරන්නේ ගමේ තරුණියක/ගැහැනියක (රන්මලී)ගේ භූමිකාවයි. එහෙත් ස්වර්ණාගේ සිරුර (මාලිනීගේ) මෙන් ගැමි නොවෙයි. ඇයගේ බැල්ම ද, ගමනද කටහඬ ද නාගරිකයි. නාගරික ස්ත්‍රී ශරීරය ලාංකේය පිරිමියාට ක්ෂතිමය අත්දැකීමක්.



කොළඹ ගම ආක්‍රමණය කරනු වෙනුවට, ගම කොළඹ ආක්‍රමණය කරන සංස්කෘතික යථාර්ථයක් තුළ අපි අනාගතය වෙත පියමනිනවා වෙනුවට අතීතය දෙසට හැල්මේ දුවමින් සිටිනවා. පනහ හැට දශකවල ලංකාවේ විශ්වවිද්‍යාල යනු සාපේක්ෂ වශයෙන් නාගරික ශික්ෂණය පුරුදුපුහුණු කෙරුණු තැන්. නාගරික විලාසිතා ගමට ආවේ ගම්වලින් විශ්වවිද්‍යාලවලට පැමිණි තරුණ තරුණියන් හරහා. (ස්වර්ණාගේ මුල් චිත්‍රපටයක් වූ ‘හන්තානේ කතාව’ චිත්‍රපටයේ සමකාලීන විශ්වවිද්‍යාලවල ඇඳුම් සහ කොණ්ඩා විලාසිතා දැකගත හැකියි). එහෙත් අද ලංකාවේ විශ්වවිද්‍යාලවලට ඩෙනිම් කලිසම්, කොට ගවුම් ඇඳගෙන එන තරුණියන්ට නවකවදයට ලක්වන්නට සිදුවෙනවා. එම ඇඳුම් ඇඳීම තහනම් කෙරෙන නීති, සිසුන් විසින්ම පනවනවා. කාලය මවා ඇති වෙනසක අරුමැසිය.

නාගරික ස්ත්‍රී සිරුරේ ශෘංගාරය විඳින්නට විනයක් අවශ්‍යයි. එසේ නොමැතිවූ විට නාගරික ස්ත්‍රී සිරුර යනු ගැමි පිරිමි ඔළුවට මහා අවුලක්. ලංකාවේ සිනමාව තුළ ෆෙලිනිගේ La Dolce Vita චිත්‍රපටයේ සිල්වියා හෝ Pretty Womanහි එන ජූලියා රොබර්ට්ස් හෝ හමුනොවන්නේ එබැවින්.

හන්තානේ කතාවේ කෙසඟ, එතරම් ආකර්ෂණීය පෙනුමක් නොතිබුණු ස්වර්ණාගේ සිරුර 70 දශකයේ අගභාගය වන විට අතිශය සරාගී රංග ශරීරයක් බවට රූපාන්තරණය වී තිබුණා. මේ පරිවර්තනය ශාරීරිකව පමණක් වූවක් නොවෙයි. හැත්තෑව දශකයේ මුල් භාගයේ (1972) ලන්ඩන් නුවරට යන තරුණ ස්වර්ණා යළි අපට සැලකිය යුතු චරිතයක හමුවන්නේ හැත්තෑව දශකයේ අග රූගත කෙරුණු හංස විලක් චිත්‍රපටයෙන්. එතෙක් ඇය රඟපෑවේ ද්විතීයික චරිත මිස ප්‍රධාන භූමිකාවන් නොවෙයි. හංස විලක් ස්වර්ණාගේ රංගන දිවියේ හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් සටහන් කරන චිත්‍රපටයයි. එතැන් පටන්, ස්වර්ණා රිදී තිරයේ රංගන ආධිපත්‍යය තමා සතු කරගන්නවා. සිංහල සිනමාවේ යකඩ ගැහැනිය ලෙස විරුදාවලි ලබනවා. ස්ත්‍රීවාදීන්ගේ සම්භාවනාවට පාත්‍රවනවා. ඇගේ සිනමා දිවියට පනස් වසරක් සපිරෙන මොහොතේ ද ඇය ඇගයෙන්නේ තාරකාවක් ලෙස නොව (සිනමාවේ) ‘ගැහැනිය’ ලෙසයි.

ස්වර්ණාගේ රංගන ශෛලිය වෙනස්. රංගනයේදී ඇය තමා චරිතය බවට රූපාවතරණය වෙනවා වෙනුවට තම රංග පෞරුෂය අදාළ චරිතය තුළ ආයෝජනය කරනවා. පුවත්පත්වලත් මුහුණු පොතේත් ‘ස්වර්ණා ලාංකේය මෙරිල් ස්ට්‍රීප්’ යනුවෙන් හඳුන්වනු නිතර කියවන්නට ලැබෙනවා. මේ සංසන්දනාත්මක සමකිරීම කොතරම් යුක්ති යුක්තදැයි අවබෝධ වන්නේ, මෙරිල් ස්ට්‍රීප් රංගනය පිළිබඳ දරන සමහර අදහස් සලකා බැලීමේදීයි. "No one has ever asked an actor, 'You are playing a strong-minded man...', We assume that men are strongminded, or have opinions, But a strong-minded woman is a different animal." ('කිසිවෙකු නළුවෙකුගෙන් අසන්නේ නැහැ, ඔබ මානසිකව ශක්තිමත් චරිතයක් රඟපානවා නේද කියා. මිනිසුන් මානසිකව ශක්තිමත් බවත් දැඩි අදහස් දරන බවත් අප උපකල්පනය කරනවා. ඒත් සවිමත් මානසිකත්වයක් ඇති ගැහැනියක් යනු අමුතු සතෙක්') යැයි මෙරිල් ස්ට්‍රීප් පවසනවා.

ස්වර්ණා සිංහල සිනමාවේ අමුතු සතෙක්. ඇය රඟපෑවේ යකඩ ගැහැනියකගේ චරිතයයි.

එහෙත් අපේ සිනමාවේදී ස්වර්ණාට ඇත්තටම සිදුවන්නේ කුමක්ද? ලන්ඩන් යනු නූතන ශිෂ්ටත්වයේ කේන්ද්‍රස්ථානයයි. ලන්ඩන් ජීවිතය ස්වර්ණා ශාරීරීකවත් මානසිකවත් නාගරිකකරණය කළ වකවානුවයි. අද ලන්ඩන් යන බොහෝ බණ්ඩලා ලංකාවේ පත්තරම කියවමින් ලංකාවේ ටෙලිනාට්‍යම බලමින්, සිරුර ලන්ඩන්වල තියා මනසින් දෙහිඅත්තකණ්ඩියේ ජීවත්වන අයයි. එහෙත් හැටහැත්තෑ දශකවල ලන්ඩන් යන අයට කැමැත්තෙන් හෝ අකමැත්තෙන් ලංකාව සමඟ ඇති දෛනික සන්නිවේදන සබඳතා බිඳදමා යම් තරමකට ස්වාධීන වන්නට සිදුවෙනවා. ලන්ඩන් ශික්ෂණයේ ගොදුරු වන්නට සිදුවෙනවා. යළි ලංකාවට පැමිණෙන්නේ හන්තානේ කතාවේ හෝ සත්සමුදුරේ සිටි ස්වර්ණා නොවෙයි. පොෂ් ස්වර්ණා කෙනෙක්. මේ එන ස්වර්ණා අද ලන්ඩන් ගොස් බාහිර ඇඳුමින් පමණක් පොෂ් වන ලලනාවකට වඩා වෙනස්. ඉංග්‍රීසියෙන් සිතන, ඉංග්‍රීසියෙන් කතාකරන, ඉංග්‍රීසි තාලයට හිනාවෙන, ඉංග්‍රීසි ලතාවට ගමන් කරන ස්වර්ණා කෙනෙක්.

මගේ වෘත්තීය ජීවිතයේ වැඩි වශයෙන් මා රඟපා ඇත්තේ වෙනත් නිළියන් සඳහා ලියැවී ඇති චරිත යැයි පෙද්රෝ අල්මදෝවාගේ Tie Me Up. Tie Me Down' චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන භූමිකාවට පණ පොවමින් අන්තර්ජාතික සිනමා රසිකයන් අතර ජනප්‍රියත්වයට පත් ස්පාඤ්ඤ ජාතික වික්ටෝරියා ඇබ්‍රිල් වරක් පවසා තිබුණා. මේ කාරණාව ස්වර්ණා සම්බන්ධයෙන් ද වලංගුයි. හංස විලක් චිත්‍රපටයෙන් පසු ස්වර්ණාට ද රඟපාන්න ලැබුණේ බොහෝ දුරට වෙන නිළියන් සඳහා ලියැවුණු චරිත. රඟන්නට ලැබුණේ ඛේදනීය භූමිකාවන්. ඒ බොහොමයක් භූමිකාවල ඇය දූෂණයට හෝ අපහරණයට ලක්වූවා. ස්වර්ණා තරම් සිංහල සිනමාවේ (තමන් රඟපෑ චරිත තුළ) දූෂණයට හෝ අපහරණයට ලක්වුණු චරිතාංග නිළියක් නැති තරම්.

ස්වර්ණාට මුවාවී රිදී තිරයේ අවිඥානකව මේ දූෂණයට ලක්වන්නේ නාගරික ස්ත්‍රියයි. පරිකල්පනය කරගත නොහැකි නාගරික ශෘංගාර සිහිනයයි. හැත්තෑව දශකයේ අගභාගයේ සිට අසූව දශකය පුරාමත්, අනූව දශකයේ මුල්භාගය වන තුරුමත් ඉලක්කය වැරදුණු දඩයක්කරුවන්ගේ ‘ගෙදර මුවහම’ වූයේ ස්වර්ණායි. තිරයේ මාලිනීට පෙම් බැඳ සිහිනයෙන් ඈ සමඟ යහන් ගතවන ලාංකික සිනමා ප්‍රේක්ෂකයා, ස්වර්ණාව මනසින් දූෂණය කරනවා. හංස විලක් වෙතින් පසුව අසූව දශකය පුරා ඈ රඟපෑ චිත්‍රපට ගොන්න ප්‍රේක්ෂක මනසේ මේ ෆැන්ටසිය ගොඩනගා ගැනීමට රුකුල් දුන් චිත්‍රපටයි.

ලංකාවේ ගම සුන්දර වන්නේ ගම හැරදා නගරයට පැමිණියද, නාගරිකයෙකු වීමේ සිහිනය බොහෝ දුර ඈත වූවන්ටයි. තමාට අත්පත් කරගත නොහැකි සියලු දෑ සමඟ වෛරයෙන් පසුවෙන මේ මුල් සිඳුණු ගැමියන් අතින් ශිෂ්ටත්වයේ සියලු සංකේත (ආයතන) සුනුවිසුනු කෙරෙමින් තිබෙනවා. පාර්ලිමේන්තුව, පාසල් සහ විශ්වවිද්‍යාල පද්ධතිය, අධිකරණය, රාජ්‍ය සේවය, වෛද්‍ය වෘත්තිය ආදි මෙකීනොකී සියල්ලේ පුරුෂාර්ථ සුන්නද්දූලි වී තිබෙනවා. දැන් ආතක් පාතක් නැතුව හැමෝම පිස්සු කෙළිමින් සිටිනවා.

සිනමාව බොහෝ දෙනෙකුට තම අශිෂ්ට ආශාවන් ශිෂ්ටත්වයේ සීමාමායිම් තුළ මුදුන් පමුණුවාගත හැකි ෆැන්ටසි අවකාශයක් තනා දෙනවා. කොතරම් මුදල් ගොඩගසා ගත්තත් තමන්ට පහසුවෙන් ළඟාවිය නොහැකි ශිෂ්ටත්වයේ සිහිනය කෙරේ උපදින වෛරය, ඊර්ෂ්‍යාව දෝර ගලන්නේ ප්‍රචණ්ඩ ආකාරයටයි. මේ අවිඥානක ස්වයංවිනාශකාරී ප්‍රචණ්ඩත්වය සමාජය මත මුදාහැරීම වැළකීමට ආරක්ෂණ (ෆැන්ටසි) පළිහක් අවැසියි. හැත්තෑව අසූව දශක පුරාම ඒ ෆැන්ටසි පළිහ වූයේ සිනමාවයි. අසූව දශකය පුරාවටම තමන්ට විඳිය නොහැකි නාගරික ස්ත්‍රී ලාලිත්‍යය දූෂණය කෙරෙන ප්‍රචණ්ඩ ආශාව තිරයේ ස්වර්ණාව දූෂණය වනු, අපහරණය වනු දැකීමෙන් මුදුන් පමුණුවා ගැනුණා.

අපේ සිනමාවේ ස්වර්ණාගේ අවිඥානක භූමිකාව වූයේ මේ ෆැන්ටසිය නිර්මාණය කිරීමට රුකුල් දීමයි. ලන්ඩන් ජීවිතයෙන් පසු පටන් ගැනෙන ඇගේ සිනමා ජීවිතයේ විශිෂ්ට රංගනයන් ලෙස ගැනෙන දඩයම, සාගර ජලය, සුද්දීලාගේ කතාව, අයෝමා, බව දුක, බව කර්ම සහ අනන්ත රාත්‍රිය යන සෑම චිත්‍රපටයකම ඇය කිසිවෙකු හෝ අතින් එක්කෝ දූෂණය වෙනවා. නොඑසේ නම් රැවටීමට, අපහරණයට ලක්වෙනවා. ස්වර්ණා වියපත් වීමත් සමඟ ඇය රඟපෑ අවිඥානක භූමිකාව රඟන්නට කිසිවකු බිහිවූයේ ද නැහැ. ෆැන්ටසි ආරක්ෂණ පළිහ බිඳවැටුණු පසු, අපේ සමාජය ‘යථ’ට නිරාවරණය වී තිබෙනවා. දැන් හැමෝටම පිස්සු කෙළීමට නිදහස තිබෙනවා. ලංකාවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යනු එයයි.

ස්වර්ණා නොදැනුවත්වම ඇයට රාජකාරියක් පැවරී තිබුණා. අපේ සිනමාව තුළ ස්වර්ණා වෙතින් ෆෙලිනිගේ La Dolce Vita චිත්‍රපටයේ සිල්වියා හෝ Pretty Woman චිත්‍රපටයේ ජූලියා රොබර්ට්ස් බිහි නොවීමේ රහස එයයි. ස්වර්ණා යනු අපේ සිනමාවේ නොදැල්වුණු සරාගී ගිනි සිළුවයි.



[ 2017 ජනවාරි 22 වන දා රාවය පළ කළ "ස්වර්ණා– රිදී තිරයේ අනුරාගී යකඩ ගැහැනිය" අතිරේකයෙන් උපුටා ගන්නා ලද්දකි. එම සියළු ලිපි කියවීම සඳහා මෙම සබැඳියෙන් යන්න. ]
මේ වියමන ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න-
Tags- Swarna Mallawarachchi, Asoka Handagama, Federico Fellini, La Dolce Vita (1960), Meryl Streep, Tie Me Up! Tie Me Down! (1989), Pedro Almodóvar, Victoria Abril, Anantha Rathriya, Ayoma, Dadayama, Hansa Wilak, Bawa Duka, Bawa Karma, Sagara Jalaya, Hanthane Kathawa, Suddilage Kathawa, Chanda Kinnari
Plus
ප්‍රතිචාර
අඩවි දත්ත
Facebook Page
Boondi Google+
Boondi RSS
අශෝක හඳගමගෙන් තවත් වියමන්
කරන්ට්ස්
නෙලුම් කුලුන පාමුල සිට
කරන්ට්ස්
පරන්තන් හන්දියේ බුදු හිමි
කරන්ට්ස්
නිරායුධ අපි හරි අසරණයි... මොහොමඩ්, ෆාතිමා, මුස්තාපා!
කරන්ට්ස්
හඳේ ආතල් කඩමු
අදහස්
"චිත්‍රපට නම් එසේය." -අශෝක හඳගම
තවත් Cine බූන්දි
විපරීත යුගයක තරුණ සිනමාව
ආලෝකය නොදිටිමි!
ආලෝකය පහළ වීම හා "ආලෝකෝ උදපාදී"
වසඟය ගිනි ගෙන තහනම මියයාම හෙවත් "ඇගේ ඇස අග"
International Film Festival of Colombo 2015- Master Class
බූන්දි නව ඊමේල් ලිපිනය- editorial@boondi.lk
BoondiLets
ඩේවිඩ් ක්‍රොනන්බර්ග් (කැනේඩියානු සිනමාකරු) කියයි.
වාරණ බලධාරීන් කරන්නේත් උමතු රෝගීන් කරන දෙයයි. ඔවුන් යථාර්ථය, මායාව හා පටලවා ගනී.
What's New | අලුතෙන්ම
කවි| ගර්ඩාය; රෝස මල් කොහිදැයි නොසොයන

37-Secs

(සහන් කසීර වික්‍රමසිංහ) රෝස පෙති, පෙතිම මිස
යළි කිසි දිනෙක මල් නොවෙන
මඟහැරුණු උයන්දොර
ගර්ඩාය
තවමත් රෝස මල් සුවඳ
එදා මෙන් හඳුනන... [More]
කතන්දර| බුම්මන්නා පවුල සහ ලේලිය

10-Mins

(මනූෂා ප‍්‍රභානි දිසානායක) අපි තෙලුත්, වතුරත් වෙලා; වැටකොලුත්, පතෝලත් වෙලා ඔහේ හිටියා. කිසිම රසවත් දෙයක් අපි අතර සිද්ධ වුණේ නෑ. ඇත්තටම නම් මේ... [More]
කවි| තාරකා,මඟ වැරදුණ අය.. අප, එදෙස බලා ප්‍රාර්ථනා කළ අය..

48-Secs

(දිනේෂ් සිල්වා) "දශක ගණනක් දිගු පථයක
මියගිය පෙම්වතෙකු හොයාගෙන
ආය ආයෙම එන පෙම්වතියකට,
'හැලීගේ ධූමකේතුව' යැ, නොගැළෙපෙන නමක් දුන්නෙන්
හැම සිසිර වියෝ කාලයක, එක් කුඩා කාල පදාසෙක
ඔරායන් පසුබිමෙන් වහින්නේ උල්කාය...... [More]
කවි| ඇගේ දරුවන් අමතන ඇගෙ හදවතේ බස් වහර !

28-Secs

(වින්ද්‍යා ආරියරත්න) කොට්ට පුළුං ගස් පෙළක
කිරි පැහැ පුළුං කැටි
සුළං රැළි මත නැළවෙයි

වැට මායිමක
වැටහිරියා අතු අඟිස්සක... [More]
අදහස්| සන්ධ්‍යා එක්නැලිගොඩට ඇමරිකාවේදී ගැරී වෙබ් මුණගැසුනාද?

4-Mins

(සරද සමරසිංහ) සන්ධ්‍යා එක්නැලිගොඩ මහත්මියට ඇමරිකානු රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තුව මගින් උපහාර පදක්කමක් පිරිනැමූ බව පසුගිය දා මාධ්‍ය මගින් වාර්තා වුනා. ඇය ඇතුළු ලොව... [More]
කරන්ට්ස්| ඇයි කුමක්ද ඔය මඳ සිනහවේ තේරුම?

43-Secs

(විමල් කැටිපෙආරච්චි) ඉතින් කොහොමද සොහොයුර
හතළිස් හය වසරක නිරීක්ෂණ..
දෑස තව සිහින් කර ඈත දුර බලාගෙන හෙළන
ඇයි කුමක්ද ඔය මඳ සිනහවේ තේරුම ?

අද අප්‍රේල් පහ දෙදහස් දා හත... [More]
කවි| අපේ තාත්තා

10-Secs

(උපේක්ෂා ප්‍රේමතිලක) සල්පිලක සෙනඟ හිනස්සා
අපේ බඩගිනි පිස්සා
වෙස්මුහුණ ඇතුළේ
හිටපු අපෙ තාත්තා

කූරු හිසකේ -රැළි ගස්සා... [More]
වෙසෙස්| රේගනොමික්ස් සිට රනිල්නොමික්ස් නොහොත් සුපිරි ආර්ථික සමාජ ආශ්වාදයේ සිට අර්බුදය දක්වා

4-Mins

(සරද සමරසිංහ) අසුව දශකයේ ඇමරිකාවේ ජනාධිපතිව සිටි රොනල්ඩ් රේගන්ගේ ආර්ථික උපදේශකයා වූයේ ආචාර්ය ආතර් ලෆ්ටර් නැමැත්තෙක්. සුපිරි ධනවතුන්ට ආර්ථික සහන සලසා දීම... [More]
ඔත්තු| මහාචාර්ය ගම්ලත් සැමරුම - මාර්තු 29

22-Secs

ලාංකීය බුද්ධිමය සංස්කෘතිය තුළ ප්‍රබල භූමිකාවක් ඉටුකළ මාක්ස්වාදී බුද්ධිමතෙක් වන මහාචාර්ය සුචරිත ගම්ලත්ගේ සිව්වන වර්ෂ... [More]
රංග| ආදරයේ දයලෙක්තිකය- සුරූපිය හා මෘග

7-Mins

(කේ.ඩී. දර්ශන) සම්මානිත මහාචාර්ය සුනන්ද මහේන්ද්‍රයන්ගේ අභිනව නාට්‍ය නිර්මාණය, 'සුරූපිය හා මෘග' පසුගිය දිනෙක කැළණිය විශ්වවිද්‍යාලයීය රංග ශාලාවේදී රඟදැක්විණි. 'නිදහස් වෘත්තාන්ත රංගයක්'... [More]
කවි| පාස්

36-Secs

(පද්මිණි ශ්‍රියාලතා ) අවසර පත්‍රයක් නොමැතිව මහරෝහලේ දොරටුවෙන් ඇතුළු වීමට උත්සාහ කළ තරුණයෙක් හා බහින් බස් වූ ආරක්ෂක නිළධාරියාගේ කොලරයෙන් අල්ලා "අප්පච්චි උඹේද නැත්නම් මගේද?" යැයි ඔහු දැඩිව අසනු, මම අසා සිටියෙමි.

කටු සැමිටියෙන් තලන විට රුදුරු ඉර එළිය
මහ දවල් කදෝකිමි පිට පනිණ දෑස් අග
දූලි දුම් වලාවේ බොඳ වෙමින් මතුවෙමින්
පොළෝ ගැබ කැණ නිධන් සෙවූ අපෙ අප්පච්චි... [More]
පරිවර්තන| මට අවැසි ඔබ නිශ්චලව ඉන්න

40-Secs

(පබ්ලෝ නෙරූදා | මාලතී කල්පනා ඇම්බ්‍රෝස්) මට අවැසි ඔබ නිශ්චලව ඉන්න
හරියට නො පවතින්නාක් මෙන් වෙන්න
ඈතම ඈත දුරකින් යන්තම් මාව ඇහෙන්න
මගේ හඬ ස්වර ස්පර්ශ නො කරන්න
හරියට ම කිව්වොත් ඔබේ ඇස් වෙනතක පියඹා යන්න
දෙතොල හාදුවකින් ගොළු කළා මෙන් ඉන්න... [More]
කතන්දර| දොළොස්දාහක්

5-Mins

(යශෝධා සම්මානි ප්‍රේමරත්න) "දැන් නම් මගෙ ඉවසීමේ රතුකට්ට පැනලා අභී." ආලියා දෙතොල නොපිට පෙරලමින් ස්කයිප තිරය දෙස බැලීය. ඇගේ බාහුවලට කිටිකිටියේ සිරවූ ටෙඩිවළසා... [More]
අදහස්| බොරළුගොඩ සිංහයාගේ පුත්තරයා

3-Mins

(ජනරඟ විජඉඳු දේවසුරේන්ද්‍ර) දිනේෂ් මන්ත්‍රීතුමා එදා ගෙදර ගියේ ගොඩක් හවස් වෙන්නය. පැය ගාණක් තිස්සේ දියත පාර්ක් එකේ එහා පැත්තේ ගහක් යටට වෙලා ෂේප්... [More]
කවි| නික්මීම

52-Secs

(බුද්ධික දිනේෂ් මානවසිංහ ) සුවිසාල කැදැල්ලක බිළිඳු විය පසුකරේ
රැකවරණ තිබුණි මට ඒ සොඳුරු මන්දිරේ
එය තැනුව මවුපියන් දෙදෙනාට පින් පිරේ
මමයි හිමිකරු උනේ එහි ඉදිරි කාමරේ

මගේ හා මිතුරන්ගෙ රජ දහන ඒ කුටිය... [More]
Cine| විපරීත යුගයක තරුණ සිනමාව

7-Mins

(චූලානන්ද සමරනායක) මොනවා අඩුපාඩුව තිබුණද කියමන් අතින් කිසිදා හිඟයක් නොමැති අප රටෙහි 'යකඩ මල්ලට ගුල්ලො ගැහුවා නං පන් මල්ල නොබලම වීසි කරපිය'... [More]
වෙසෙස්| ලස්සන ගැහැණු ළමයින්ටයි ඉදුණු තක්කාලිවලටයි ඇස් වහ වදිනවා වැඩියිලු!

3-Mins

(දුලංජලී මුතුවාඩිගේ) 'ඉදුණු තක්කාලිවලටයි ලස්සන ගැහැණු ළමයින්ටයි ඇස්වහ වදිනවා වැඩියි. ඇස්වහ නිසා ඉදුණු තක්කාලි පුපුරනවා. ලස්සන ගැහැණු ළමයි බලාගෙන ඉන්දැද්දිම කැත වෙනවා.'... [More]
කවි| මල් පෙති තරම් සියුමැලි තුරුපත්ය

19-Secs

(මහේෂි බී. වීරකෝන්) ඉඳුදුන්නෙ හුය ලිහුණු ඉසිඹුවක
සියක් පැහැ පිනිවලට අත් විසුල
පතන් බිම් පුරා පිපි මල් පමණක්ද...,

මල් පෙති තරම් සියුමැලි
ඒ තරමටම සියුම් පැහැ ඇති... [More]
Boondi Dot Lk · බූන්දියේ අපේ වැඩක් · editorial@boondi.lk
Home · Currents · Raha · Sookiri · Kavi · Dosi · Music · Plus · Facebook