Facebook
Twitter
Google+
YouTube
Blog
RSS Feed
කතන්දර බූන්දි
උපන් දිනය
බූන්දි, 02:05:45
"ස්වර්ණා මිසී කිව්වා අද මහත්තයගෙ උපන් දිනේ කියලා ඉතින් ඇයි මේ තාම කන්තොරුවෙ ? අද ගෙදර පාටියක් එහෙම නැතෑ ? " අජිත් ඇහුවම මට හිනා ගියා.

"අපිට මොන පාටි ද අජිත් ?"

"ඇත්තටම දැන් මහත්තයගෙ වයස කීයද... තිස් පහක්, තිස් හතක් විතර ? " මට ආයෙමත් හිනා ගියා.

"මට තිස් පහයි මීට අවුරුදු දහයකට කලින් නම් "

"අපෝ මහත්තයට හතලිහකට වඩා නං පේන්නෙ නැහැ, කොහොම හරි, හැපී බර්ත් ඩේ කියලා අපිත් කියනවා ඔන්න " අජිත් කිව්වෙ හිනා වෙලා.

අජිත් අපේ ඔෆිස් එකට ලඟදි ආපු සිකුරිටි ගාඩ්. වයස විසි දෙකයි. තාම ඇවිත් මාසය යි වුණාට අපි හැමෝමත් එක්ක හොඳට යාලු යි. මිනිහා ටිකක් කලබල කාරයෙක් වුනත් පිලිවෙලයි. හොඳයි. අජිත් ගාව ඉන්නකොට මගෙ වයස මට දැනෙනව. මිනිහගෙ ඇඟෙන් තරුණකම බේරෙනවා. සමහර වෙලාවට මට මගෙ ඇහැ මිනිහා පැත්තට යනවා වැඩිදෝ කියලත් හිතෙනවා. ඉස්සර මගෙ උපන් දිනේ එනකං මං ආසාවෙන් බලං හිටියත්, තව දුරටත් ඒක ඒ විදියටම සිද්දවෙන්නෙ නැහැ. ඒක හරියට අවුරුදු හතලිස් හතරක් තිස්සෙ මම හැතැම්ම කණු හතලිස් හතරක් පහු කළා වගේ. ඒක ආයෙමත් හැරිලා යන්න බැරි වන් වේ පාරක්. ඈතින් පේන්නෙත් පාලු හිස් කමක්.

"මහත්තයා හැමදාම පරක්කු වෙලානෙ කන්තෝරුවෙන් යන්නෙ, ඉතින් අද වගේ දවසකවත් ඇයි ටිකක් කලින් නොයන්නෙ ? "
ඒ වගේ ප්‍රශ්නෙකට පොඩියට හිනා වෙනවා ඇර මම වෙන මොනවා කරන්නද? ඔව් මම හැමදාම පරක්කු වෙලා තමා කන්තෝරුවෙන් යන්නෙ . අනිත් අයට වඩා පැය ගානක් මම වැඩ කරනවා. ඒකෙන් කියන්නෙ නෑ මං මේ කම්පියුටර්, කඩදාසි මිටිත් එක්ක වැඩ කරන්න හුගාක් කැමතියි කියලා. වේලාසනින් මං මගෙ පාලු කාමරේට ගිහින් මොනව කරන්නද? ලා අන්දකාරෙත් එක්ක මම එලියට බහිනකොට අජිත් දොර ගාවට වෙලා බලං හිටියා. ඔරලොසුවෙ කටු කිව්වෙ වෙලාව හතයි කියලා. මට හතයි හතලිස් තුනේ කෝච්චිය අල්ලගන්න පුලුවන්. බස් එකේ මට කොච්චියට වඩා කලින් ගෙදර ගියෑකි. ඒත් මොකටද ?

ඉස්ටේසමේ පඩි නගිද්දි මට මහන්සියක් දැනුනා. ඒ මහන්සිය එන්නෙ ඇතුලෙන්. ටිකට් කවුන්ටරේ හිටිය මිනිහගෙ මූණෙ තිබුනෙත් මුලු දුම්රිය දෙපාර්තුමෙන්තුවෙම බර මිනිහට දීල වගේ පෙනුමක්. ජීවිත කාලයක් පුරා ටිකට් විකුණමින් හිටපු හින්දදෝ මිනිහා මං දිහා බැලුවෙ හරියට මං මිනිහගෙ ඇඟේ කොටසක් ඉල්ලුවා වගේ බැල්මකින්. මම ටිකට් එක අරන් ෆ්ලැට්ෆෝම් එකට ආවා. මුලු දවස තිස්සෙ වැස්ස හින්ද ලා සීතල ගතියකුයි තිබුනෙ. ලයිට් පත්තු උනේ මූසල පාන්ඩු පාටකට. හෝදන් යනවට දාපු ගල් කුට්ටි වල මූදු රැල්ල හැප්පෙන මහා ගෝසාව ඇරෙන්න තිබුනෙ නිස්සද්ද කමක්. හුළඟෙ ලුණු රහ මට දැනුනා.

වටේ පිටේ මිනිස්සු ටික දෙනයි හිටියෙ. සමහරු හිටගෙන. සමහරු ඉඳගෙන. මමත් බංකුවක වාඩි වෙලා කෝච්චිය එනකං ඇස් ලොකු කරං බලාගෙන ඉන්න මිනිස්සු දිහා බැලුවා. ඒ හැම මූණකම වගේ එදා දවසෙ මහන්සිය, ගෙදර යාමේ හදිස්සිය තැවරිලා. ඉස්කෝලෙ ඇඳුමෙන් හිටපු කොල්ලො දෙන්නෙක්ගෙ මූණු වලින් මහන්සිය වැක්කෙරෙනවා. එවුං හවස පංති ඇරිලද කොහෙද. වෙනස් වෙනස් මූණු වල වෙනස් වෙනස් විදි වලට හීන් දුකක් , මහන්සියක් ගෑවිලා. ඒත් තමන්ගෙ පොඩි එවුන් දෙන්න එක්ක වාඩි වෙලා හිටපු මනුස්සයගෙ මූණෙ මහන්සිය අමතක කරපු ආඩම්බර හිනාවක් පිපිල තිබුනා. අවුරුදු දොළහක් දහතුනක් විතර පේන ලොකු කොලුවා එදා සෙල්ලම් කරපු ක්‍රිකට් මැච් එකක තොරතුරු තොරතෝංචියක් නැතුව කියවමින් හිටියා. කොල්ලට තිබුනෙ තාත්තගෙ මූණුවර. ඒ තාත්තගෙ හිනාව මට නෑ. මේ හැම මූණක්ම ගෙදර ගියාම වෙනස්වෙයි. අම්මලා තාත්තලා, ගෑනු, දරුවො නිසා එයාලගෙ දවසෙ මහන්සිය නැතිවෙනවා ඇති. මගෙ පාලු ගෙදර විතරයි නේද මං එනකං බලාගෙන ඉන්නෙ කියලා හිතෙනකොට දැනෙනෙ හැගීම .... ඒක පතුලක් නැති එකක්..

තුනී වේගෙන යන කොන්ඩයක් තියන, D I බෑග් එකක් ගත්තු, රජයේ සේවකයෙක් කියන එක මුලු සරුවාන්ගෙන් ම පේන, මගෙ වයසෙම වගෙ මනුස්සයෙක් ෆ්ලැට්ෆෝම් එකේ අන්දකාර පැත්තෙ ඉඳලා ආවා. මිනිහා මගෙ වයසෙ ම වගේ වුනත් මට වයසට වඩා තරුණ පෙනුමක් තියනවා කියන හැගීම සතුටක් . මිනිහා ෆැලැට්ෆෝම් එක දිගේ ඇවිදන් එන ගමන් හැම කෙනාම දිහා හුඟක් උනන්දුවෙන් බැලුවෙ කාවහරි හොයනවා වගේ. මම ඒ බැල්ම අඳුනනවා. මං දන්නවා එයා මොනවද හොයන්නෙ කියලා. එයා හොයපු කෙනා මුණගැහුනෙ නැතුවම මිනිහා සෙනඟ අතරින් ෆැලැට්ෆෝම් එකේ අනිත් පැත්තෙ අන්දකාරෙ අතුරුදන් වුනා. මං දන්නවා ඒ අන්දකාරෙ ගැන, ඒ අන්දකාරෙ ඇතුලෙ වෙන දේවල් ගැන. ෆැලැට්ෆෝම් එකේ කෙලවර තියන අන්දකාරෙට මමත් ගිහින් තියනවා, ආලෝකෙ තියන පැත්තට වැඩිය එතන වෙන්නෙ වෙනස් දේවල්, ඒ අන්දකාරෙ එක විදියකට ටිකක් ආරක්ෂාකාරියි.

මම බංකුවෙ ටිකක් පහසු ඉරියව්වකට මාරු වෙලා මුලු අවදානෙම දීලා සිල්පර කොටන් ගනින්න පටන් ගත්තා. ෆ්ලැට් ෆෝම් එකේ කෙරවලෙන් අලුතෙන් මතුවෙච්ච මිනිහ දකිනකන් විතරයි මගෙ අවදානෙ ඒ වැඩේට දෙන්න පුලුවන් වුනේ. කලින් ගිය ආණ්ඩුවෙ රස්සාව කරන පෙනුමක් තියන කෙනාට වඩා මෙයා හාත්පසින්ම වෙනස්. තරුණයි. කෙට්ටුයි. පහයි හතක්, පහයි අටක් විතර උසයි. ඒ හම චොකලට් පාටට කිට්ටු ලස්සන දුඹුරු පාට නිරෝගී එකක්. ඇඟ පත හොඳට හැදිලා. හිර ඇඟටම කැපෙන කලු ටී ෂර්ට් එකකුයි ඩෙනිමකුයි ඇඳලා හිටියට මිනිහා දාල තිබුණෙ කකුලට ලොකු ස්පෝර්ට් සපත්තු දෙකක්. හොඳට රැවුල බාලා, යටි තොල යටින් විතරක් චූටි රැවුලක් ඉතුරු කරලා මේ දවස් වල මෝස්තරේට. කොල්ලට වැඩි වයසක් පෙනුනෙ නෑ, විසි ගණන් වල මුල හරියෙ වගේ ඇති කියලයි මට හිතෙන්නෙ. වම් අතේ කලු නූල් මහ ගොඩක් බැඳලා, ඒ මදිවට බලු දම් වැලක් විතර මහත රිදී පාට බ්‍රේස්ලට් එකකුත් දාලා, ඒ පාටටම තරමක මුද්දකුත් දාලා. හොඳ ගනකම්, ලාවට ක්‍රේල්, ජෙල් කරපු , දිලිසෙන කොන්ඩෙට තමා මගෙ ඇහැ වැඩිපුර ගියෙ. මිනිහා හැබෑවටම ලස්සනයි. එයත් ආවෙ ටිකක් උනන්දුවෙන් වටපිට බල බල. එයා හොයන්නෙත් අර කලින් ගියආණ්ඩුවෙ රස්සාව කරන පෙනුමක් තියන කෙනා හොයපු දේම ද කියලා මට පොඩි පුදුමයක් හිතුනා. මිනිස්සු අස්සෙන් අස්සෙන් ඇවිත් මිනිහගෙ බැල්ම එක පාරටම මං දිහාට ආවා. ඒ බැල්ම මාව පහු කරගෙන ගිහින් ආයෙමත් ඇවිත් මගෙ ඇස්වල පැටලුනා. එයාගෙ තොල් වල ලා හිනාවක් තැවරිලා. මගෙ පපුව ගිඩි ගිඩි ගාලා ගැහෙනවා. එයා මං දිහා බලාගෙනම ඉස්සරහට ආවා. මාව පහු කරං යනකොටත් මං දිහා පැත්තට බැලුවා. අන්දකාරෙ පැත්තට යන ගමන් පිටිපස්ස හැරිලත් බැලුවෙ මගෙ දිහා. මගෙ මුලු ආත්මෙටම දරුණු විදියට ඕනෙ වුනේ ෆ්ලැට්ෆෝම් එකේ අන්දකාර පැත්තට යන ඒ කොල්ලව ෆලෝ කරන්න. සෑහෙන කාලෙකින් මම ඒ පැත්තට ගිහින් තිබුනෙ නෑ. ඒක අමුතු විදියෙ තැනක්, බලාපොරොතු පුරෝගෙන ගියත් ගොඩක් වෙලාවට වෙන්නෙ ඒ බලාපොරොත්තු කඩ වෙන එක. ඒත් මගෙ ඇස් ඉස්සරහින් මේ දැන් ලිස්සල ගිය ඒ අපූරු කොලුවා ගැන හිතනකොට, මට තව දුරටත් මොකවත් දැක්කෙ නැහැ වගේ මෙහෙම වාඩි වෙලා ඉන්න පුලුවන් කමක් නැහැ. මං ඒ අවදානම ගන්නවා. මට එයාව ළඟට බලන්න ඕනෙ. ඒ ඕනෙ කම මට ම නතර කරගන්න බෑ.

මම බංකුවෙන් නැගිටල හෙමින්, පුලුවන් තරම් ස්වභාවික විදියට අන්දකාරෙ පැත්තට ඇවිද්දා. කොයි තරම් පාරක් ඒ අන්දකාරෙට ගිහින් තිබුනත්, ඊ ළඟට යන වතාවෙ මට දැනෙන්නෙ බයක්. මං මහ මෝඩයෙක් වගේ මට ඒ වෙලාවට දැනෙන්න ගන්නවා. මට හිතෙනවා හැමෝම මං දිහා බලන් ඉන්නවා, හැමෝම ඇයි මං එතනට යන්නෙ කියන එක දන්නවා කියලා. ඒ එක්කම මට ඉක්මන් වෙන්නත් සිද්ද වෙනවා. මොකද එයා දිහා අන්දකාරෙ ඇතුලෙ තව ගොඩක් ඇස් බලන් ඉන්න බවත් මං දන්න නිසා. දවසෙම වැහැලා වළාකුලු ටික ඉවර කර ගත්තු අහසෙ තැන් තැන් වල තරු දිලිසෙන්න පටන් අරන්. ඒත් හඳ නෑ. අන්දකාරෙ හෙවණැලි. තැන් තැන් වල රතු පාට එළි තිත්. ඒ පත්තු වෙන සිගරට් අගිසි. ඒ රතු එළි තිත් සමහරක් තනියෙන්, සමහරක් දෙක තුන එක ළඟ. සමහරක් අවතාර වගේ එහාට මෙහාට හෙමීන් ඇදෙනවා. අන්දකාරෙට ආවට පස්සෙ මට මොකක්දෝ ආරක්ෂාවක් දැනෙනවා. කළුවරේ කිසි කෙනෙක්ගෙ මූණු පේන්නෙ නෑ. මං හොයපු කෙනා කොහෙද කියලා උවමනාවෙන් වටපිට බැලුවත් මට හොයා ගන්න බැරි වුණා. ටිකකින් වේගෙන් ගිය කෝච්චියක එළියට අන්දකාර කොටස තත්පරේකට එළිය වුණා. මිනිහා හිටියා. දෙය්යන්ට පින් සිද්ද වෙන්න මිනිහා තවමත් හිටියෙ තනියම. ගොදුර දැකපු තවත් එවුං ඉන්න බව දැක්ක නිසා මම අඩියට දෙකට ගිහින් එයා ගාවින් හිට ගත්තා. ඊළඟට ඒ දරන්න බැරි අතීරණේ නිස්සද්ද තප්පරේ. මිනිහා හෙලවුනා. හෙමිහිට අඩියක් දෙකක් ඉස්සරහට ගිහින් ආයෙමත් ඇවිත් මගෙ වටේ රවුමක් ඇවිදලා මගෙ පැත්තකින් හිට ගත්තා. එයාගෙ අත මගෙ අතේ ගෑවෙන නොගෑවෙන තරං. ආයෙමත් මගෙ පපුව ගිඩි ගිඩි ගාලා ගැහෙනවා.

"අපි අර පැත්තට යං" එයා කෙඳිරුවා.

ඒ අත දික්වුණේ හෝදං යනවට කලුගල් දාපු වෙරළ පැත්තට. කළුවර නිසා මට ඒ මූණ කියවන්න බෑ. ඒත් ඒ හඬ උද්යෝගිමත්. ඕනෑවටත් වඩා උද්යෝගිමත්. මිනිහා දවස ගානෙ එන, වැඩේ ඉවර වුනාම සල්ලි ඉල්ලන එකෙක්ද කියලත් මට හීන් බයක් ආවා.
"මොකටද?" මං ඇහුවා.

"වෙන මොකටද ඉතිං ? " කරදර කටහඬකින් එයා උත්තර දුන්නා.

"මොකද මෙතෙන්ට ආවෙ?" ආයෙ මිනිහ අහද්දි මම නිස්සද්දව හිටියා. ඒකා එක පාරටම මගෙ අත අරගෙන ඒකගෙ කලිසම උඩින් තියලා තද කලා.

"බලන්න නියම ආතල් එකක් ගත්තැකි". මාව ගැස්සුනා. ඒ අත සීතලයි. මං මගෙ අත ඇදලා ගත්තා. මට තේරුණා මේක තනියෙන් යන්න තියන ගමනක් කියලා. අනික මේක වෙනින් දවසක් නෙමේ. අද මගෙ උපන් දිනේ.

"මට බෑ වගේ..." මම යන්න හැරුනෙ හිනාවකුත් එක්ක. ඒත් පපුව ඇතුලෙ මොකද්දෝ දුකක් උනමින් තිබුනා.

"පස්සෙ අපරාදෙ කියලා හිතෙයි, නියම ආතල් එකක් ඔයා අතාරින්නෙ..." මිනිහා ආයෙමත් කෙඳිරුවා. මං ඔහේ එළිය තියන පැත්තට ඇවිදන් ගියා.

"චුට්ටක් ඉන්නකො", මගෙ උපන් දින තෑග්ග කිව්වම ආයෙමත් මගෙ කකුල් නැවතුනා. මිනිහා ඇවිදන් ආවා.

" තියේනං රුපියල් පනහක් විතර ගන්න බැරි වෙයිද ? " එයා කෙඳිරුවා.

"ඒ මොකටද? " ටික වෙලාවක් මිනිහා අහක බලන් හිටියෙ ලැජ්ජවෙන් වගේ.

"අංකල්........ , මම දවල්ටත් කාලා නෑ, බඩගිනියි.. පොඩි උදව්වක් කරන්න.." මිනිහගෙ හඬ හීන් වෙලා. මං හිතුවා හරි, මිනිහා සල්ලි වලට එන එකෙක්. ඇඳුමෙන් පැළඳුමෙන් එයා කියන තරං දරුණු අහේනියක් මට පෙනුනෙ නෑ. කුඩු ගහන්න සල්ලි හොයනවා වෙන්නත් බැරි නෑ. ඒත් මට පුංචි කණගාටුවකුත් ඇති වුණා. ඒ මගෙ හැටි. මිනිහා ඇත්ත කියනවා වෙන්නත් බැරි නෑ.

"හරි දවල්ටත් කාලා නෑනෙ, මං රෑ කෑම අරන් දෙන්නං "

"න්.. න්.. නෑ.. නෑ.. එපා.. එපා.. මට ඔයාට කරදර කරන්න ඕනෙ නෑ...." ඒ කටහඬේ දෙගිඩියාවක් තිබුණා.

"මොන කරදරයක්ද අයිසෙ? මාත් රෑට කෑවෙ නෑ තාම.. එන්න යං." මිනිහා කල් මැරුවා..

"එනවද? " මං ආයෙත් ඇහුවා. මං යන්න පිටත් වුනාම මිනිහා ආවෙ මට අඩියක් පිටිපස්සෙන්. ඉස්ටේසමෙන් එලියට ඇවිත් පාරෙන් එහා පැත්තෙ හොටලේ මේසෙ මගෙත් එක්ක වාඩි වුනත් එයා වචනයක් වත් කිව්වෙ නැහැ.

"නම මොකක්ද?"

"අමිල"

"මොනවද කන්නෙ, බුරියානි? " මගෙ කටහඬ මොලොක්.

"හා" මිනිහා හිනා වෙලා කියලා ආයෙමත් ලොකුවට හිනා වුනා. හිටගෙන හිටපු වයසක පහේ වේටර්ට මම බුරියානි ගේන්න කිව්වා.
" එපා මං , විහිලුවට කිව්වෙ එච්චර ගණන් දෙයක් එපා, "

"පරක්කු වැඩියි දැන් ඔඩර් කරල ඉවරයි "

කෑම එනකං අපි නිස්සද්දව වාඩි වෙලා හිටියා, මොනවද අහන්නෙ කියලා මගෙ ඔලුවට ආවෙ නෑ. කන ගමන් ඔලුව උස්සලා අමිල මං දිහා උවමනාවෙන් බැලුවා.

" ඇයි අය්යෙ ඔයා මේක කරන්නෙ? .... මං කිව්වෙ ඇයි මට කෑම අරං දෙන්න හිතුවෙ.... ? එක පාරටම අංකල් අය්යා වෙලා. මං ඔහේ කල්පනා කලා. සමහර විට බඩ පිරෙනකොට දේවල් වෙනස් වෙලා පේනව ඇති.
"අය්ය හිතනවද දන්නෙ නෑ මාත් හිඟන්නෙක් කියලා? "

"නෑ අද මගෙ උපන් දිනේ, ඉතිං මං හිතා ගන්නං මේ මගෙ උපන් දින පාටිය කියලා. මෙහෙම සංග්‍රහයක් වත් කරන්න මට කවුරුවත් නෑ.."

" හැපී බර්ත් ඩේ අය්යෙ...." කන ගමන්ම අමිල මේසෙට උඩින් එයාගෙ වම් අත දික් කලා. මටත් දෙන්න උනේ මගෙ වම් අත.

"ඇයි ගෙදර අය? අය්යා බැඳලා නැද්ද?

"නෑ"

"අය්යට දැන් වයස කීයද? "

"හතලිස් පහයි අදට... "

"හතලිහකට වඩා නං පේන්නෑ "

"මං දන්නවා ඒක, ඔයාට කීයද?"

"විස්සයි" මං මේ කොල්ලට වඩා දෙගුණෙකටත් වැඩිය වැඩිමල්.

"ඉතිං ඇයි බඳින්නෙ නැත්තෙ?"

"මට ඕනෙ නැති නිසා..." ඒක කාලාන්තරක් තිස්සෙ ගොඩක් අය මගෙන් අහන් ප්‍රශ්නයක්. ඇත්තටම බලුවොත් මගෙන් වැඩිපුරම එක එක අය අහලා තියන ප්‍රශ්නෙ ඕක වෙන්න ඇති. හැබැයි හතලිහ පැන්නට පස්සෙ ඒ ප්‍රශ්නෙ අහන එක ටික ටික අඩු වෙනවා.

"අම්මෝ මං නං බඳිනවා.. මං මේක කරන්නෙ නිකන් ජොලියට .. කාටද ඕනෙ නාකි උනාම........................." අමිල කියෝගෙන කියෝගෙන ගිහින් එක පාරටම නැවැත්තුවා.

"මං වගේ වෙන්න? " මං ඇහුවෙ පොඩි හිනාවකුත් එක්ක.

"නෑ.. නෑ.. මං කිව්වෙ මට ඒක කෙල්ලොත් එක්කත් කරන්න පුලුවන්.... අනික මං කැමති එහෙමයි... ජොලියට මිනිස්සුත් එක්ක ගියාට.... මේ මගෙ කෙල්ල...." අමිල දඩි බිඩියෙ පර්ස් එක ඇදලා පින්තූරයක් පෙන්නුවා. පින්තූරෙ හිටියෙ අවුරුදු දාහතරක පහළවක හුරු බුහුටි කෙල්ලෙක්.

" ඔයා මිනිස්සුත් එක්කත් යනවා කියලා එයා දන්නවද?" මං ඇහුවෙ හීන් හිනාවකින්.

"ආපෝ... න්න්නෑ.. නෑ...."අමිල උත්තර දුන්නෙ ඇස් ලොකු කරලා.

"කෙල්ලෙක්ව ඇඳට ගන්න අමාරුයි අය්යෙ... අනික මං මේක දිගටම කරන්නෙත් නෑ..."

"ඔයා ඔය කියන ජොලියට විතරක්ම නෙමේනෙ මිනිස්සුත් එක්ක ඕක කරන්නෙ.. ඒකෙන් සල්ලිත් හොයනවනෙ.... ?" මිනිහා මූණ හිස් කරන් ඇස් ලොකු කරන් මගෙ දිහා බැලුවා.

"මෙහෙමයි.... මගෙ එකෙන් එයාලත් ආතල් ගන්නවනෙ.... මං එයාලව පාවිච්චි කරනවා... එයාලා මට සල්ලි දෙනවා..". මට හිනා ගියා.

"එහෙමද? ඔයා කරනවා වගේම එයාලත් ඔයාව පාවිච්ච් කරනවනෙ එයාලා කැමති දේට... එයාලා ඒකට ගෙවනවා.. එයාලා කටට ගන්න ආසා නං ඔයගෙ අහවල් එක සල්ලි දීලා ගන්නවා. ඔයාව විකිනෙනවා.. එහෙම නේද? " මිනිහා හොඳටම අවුල් වෙලා මගෙ දිහා බැලුවා මට හදිස්සියෙ මොකද වුනේ කියලා. සමහර විට මේ දැනුත් මාව පාවිච්චි වෙනවද කියන බයද මගෙන් ඒ එලියට පැන්නෙ? කැත වුනාම, වයසට ගියාම සමහර විට ඒ දේවල් සල්ලි වලට ගන්න වෙනවා.. ගණු දෙණු. එහෙම හිතනකොට මගෙ ආත්මෙට සාමයක් දැනෙනවා. ලොකු නිස්සද්දතාවයකට පස්සෙ අමිල කතා කලා.

" එවෙලෙ ඔයාට හිතුණ මං ඔයාගෙන් සල්ලි ඉල්ලයි කියලා, එකයි වැල්ලට ආවෙ නැත්තෙ නේද? "

"නෑ ළමයො මං දැනං හිටියා ඔයා සල්ලි ඉල්ලයි කියලා, මං ඔයාට සල්ලි දෙන්නත් ඉඩ තිබුනා... ඒක ම නෙමේ හේතුව..."

"එහෙනං? ඔයා එක හැමෝත් එක්කම කරන්නෙ නැද්ද?"

"නෑ, මං එහෙම හොයන්නෙ නෑ"

" එහෙනං ? ? ? ? ? ? ? මං කැතයි ද? "

"අපෝ නෑ, ඔයා හොඳ පෙනුමයි... , ඔයාව දැක්කම මට ඒක ඕනෙ වුනා, පස්සෙ මට හිතුනා ඒක ඕනෙ නෑ කියලා, කොහොමටත් අද දවසෙ ඒ වගේ දෙයක් සල්ලි දීලා ගන්න ඕනෙ නෑ කියල හිතුනා. "

වේටර් ඇවිත් ඇහුවා බිල ගේන්න ද? , සිගරට් ඕනෙ ද කියලා... ?"ඔයාට සිගරට් ඕනෙනෙ?" මං ඇහුවම අමිල හිනාවුනා. මං සිගරට් එකක් ඕඩර් කලා.

"ඉතිං අද දවල්ට ඇත්තට ම කෑවෙ නැද්ද?"

"අද දවස තිස්සෙ එක එක සාප්පු වල ගානෙ ඇවිද්දා, ඉතිං අතේ තිබ්බ සල්ලි ටික ඉවර වුනා"

"ඔයා රස්සාවක් කරන්නෙ නෑනෙ තාම? , ඉගෙන ගන්නව ද?"

"නෑ ඒත් මං කොම්පියුටර් ක්ලාස් ගියා..." මිනිහා උත්තර දුන්නෙ අහක බලාගෙන. මට හිතුනා මං මෝඩ විදියට අහන එක එක ප්‍රශ්න වලින් කොල්ලට රිදුනද කියලත්. ඒත් මිනිහා කතා කරන්න ගත්තා.

"දන්නවනෙ අය්යෙ මේ කාලෙ රස්සාවක් හොයා ගන්න හරි අමාරුයි, මට රට යන්න ඕනෙ. ඔය සවුදි වගේ රටකට. අපේ තාත්තත් ඉන්නෙ සවුදි , මං නිකන් ගෙදර ඉන්නකොට අම්මගෙ බර බරේ. ඉතිං යාලුවොත් එක්ක අවිදින්න යනවා, අපි MC යනවා ඒකෙ හැමතැනම AC දාලා.. මරු"

එයා සිගරට් එක බීලා ඉවර වෙනකන් අපි ඔහෙ සද්ද නැතුව වාඩි වෙලා ඉඳලා අපි එතනින් එලියට ආවා. "කොහොමද එතන කෑම ? "

"හොඳයි , මරු , තැන්ක් යු අය්යෙ .."

"එහෙනං අපි යමු නේද? ඔයාට දැන් ගෙදර යන්න පරක්කු වෙලත් ඇති? "
එක පාරටම අමිල මං දිහා ලොකුවට බැලුවා.

"එහෙම හරි නෑනෙ අය්යෙ, අය්යගෙ උපන් දිනේට අය්ය මට සැලකුවා, මං තෑග්ගක්වත් දුන්නෙ නෑනෙ..."

"මොන තෑගිද අමිල, ඔයා ගාව ඔයාගෙ වැඩ වලටත් සල්ලි නැතුව කොහොමද ඔයා මට තෑගි දෙන්නෙ?"

"ඇයි සල්ලි? මට මාව තෑගි දෙන්න පුලුවන්නෙ?"

"වැරදියට හිතන්න එපා, මට පුලුවන් අද අය්යට කවදාවත් අමතක නොවෙන විදියෙ උපන්දිනයක් කරන්න, හැබැයි අය්ය කැමතිනම් විතරක්...."

මං අමිල දිහා පුදුමෙන් බැලුවා. එයා හිනා වෙනවා. ඒ මූණෙ දෙගිඩියාවක් නෑ. මං ඒ තෑග්ග බාර ගන්න තීරණය කලා.

"හරි, ඒත් අපි කොහාටද යන්නෙ?"

"ඇයි රේල් පාරට ?" එයා යෝජනා කලා. එතෙන්ට යන්න මගෙ වැඩි කැමත්තක් නෑ, ඒ ගල් ගොඩේ මොනවා කරන්නද? එතන කිසි නිදහසකුත් නෑ. අමිලව ගෙදර ගෙනියන්න බැරි ඇයි කියලා මම වාසි අවාසි කිරුවා.

"මං තනියම ෆ්ලැට් එකක ඉන්නෙ, මොරටුවෙ. ඔයාට පරක්කු වෙන්නෙ නැත්තං අපි එහෙ යමු" මිනිහව මට හැන්ඩ්ල් කර ගන්න පුලුවන් කියලා තීරණය කරලයි මං එහෙම කිව්වෙ. මිනිහා ඔලුව වැනුවා. අපි ගෙදර ගියෙ බස් එකේ.

"ෂා ... මාර ම ලස්සන තැනක් නෙ...." ගෙට ඇතුල් වෙනකොටම එයා කිව්වා. එයා සාලෙ ඇවිද්දෙ හරියට කෞතුකාගාරයක් ඇතුලෙ ඉන්නවා වගෙ.

"අම්මෝ... අය්යා මෙච්චර පොත් කියෝනවද?..." මගෙ පොත් රාක්කෙ ඉස්සරහ නතර වෙලා මිනිහා ඇහුවා.

"ඔව් මගෙ පාලුව නැති කර ගන්න...." මගෙ සාලෙ එක එක කාල වල මං එකතු කරපු පොඩි පොඩි කෞතුක බඩු, ඉටි පන්දම් රඳවන, සුවඳ ඉටි පන්දම්, මං අමාරුවෙන් හොයා ගත්තු පරණ පිංතූර වගේ දේ වලින් පිරිලා. මං ඒ බඩු එක එක තැන් වල තියලා, ආයෙ කාලෙකින් තියන තැන වෙනස් කරලා සතුටක් ලැබුවා. ඒ දේවල් මගෙ තනි පාට ජීවිතේට වෙනස් පාටවල් ගේනවා කියලා මට හිතිලා තිබුණා.

"අය්යෙ මේ ඔයාගෙ ගෙදර කට්ටියද?" අමිල අපේ පවුලෙ අයෙගෙයි, මගෙ යාළුවන්ගෙයි පිංතූර එල්ලලා තිබුණු තැනක ඉඳන් ඇහුවා. ඒ පිංතූර මට ඉස්සර සතුටින් ගෙවුනු දවස් මතක් කලා, දැන් ඒවා මගෙ සාලෙ ලස්සන කලා ඇර වෙන දෙයක් කලේ නෑ.

"ඔයාට තිබ්බෙ අද එයාලව බලන්න යන්න අය්යෙ, බලන්නනකො ඔයාට යාළුවො ගොඩක් ඉඳලනෙ, අපරාදෙ ඔයාට තිබ්බෙ ඒ අයත් එක්ක පාටියක් දාන්න........"

අමිල කිව්වා.

"මගෙ යාළුවොත් දැන් මගෙ වයසෙමයි, අපි පාටි දාන එක නවත්තලා ගොඩක් කල් අමිල...."

"පිස්සු ඔයා ඔයාගෙ වයස ගැන ඕනවට වඩා හිතනවා, අපරාදෙ කිසි ජොලියක් ගන්නෙ නැතුව...."
බලන්න කව්ද ඔයාට උපදෙස් දෙන්නෙ කියලා, මගෙ හිත මට ඇඟිල්ලෙන් ඇන්නා. අපෙ සංවාදෙ ඕනෙ නැති තැනකට ඇදිලා යනවදෝ කියලා මට හිතුනා. අපි මෙතෙන්ට ආවෙ වෙන දේකට නෙමේ අහවල් වැඩේටනෙ.

"ඇයි හිටං ඉන්නෙ වාඩි වෙන්නකො අමිල". අමිල වාඩි වෙලා එයාගෙ ටී ෂර්ට් එක ගැලෙව්වා. මාර ඇඟක් ඒක. තද දුඹුරු පාට හම, හිර පපුව, සික්ස් පැක් බේරිච්ච බඩ, හොඳට මස් දාපු අත්. ඒ ඇඟේ මවිල් නෑ. මාර ලස්සන ඇඟක්.

"එන්න ඇවිත් වාඩි වෙන්න.." අමිල එයා ගාව ඉඩ පෙන්නලා මට කතා කලා. මම කලබල වුනා. මොනවා කරන්නද කියලා එක පාරටම මගෙ ඔලුවට ආවෙ නෑ. මං ගිහින් ටී. වී. එක දැම්මා. ඊළඟට මොකද්ද කරන්න ඕනෙ? මං හිතුවා.

"ඔයාට මහන්සිත් ඇති, නාගෙන එන්න අමිල..." අන්තිමට මං කිව්වා.

"හරි, " අමිල එක පාරටම නැගිටලා මිනිහගෙ ඩෙනිමෙ බොත්තම පැන්නුවා.

"න්න්.. න්න්. නෑ.. එන්න මං ඔයාට බාත් රූම් එක පෙන්නන්න." මිනිහා මං පස්සෙන් ඇවිත් දොර වහන්නෙත් නැතුව ඩෙනිමයි, යට ඇඳුමයි ගැලෙව්වා.

"එන්න අපි දෙන්නම එකට නාමු, වෙලාවත් ඉතුරු වෙනවනෙ..."මිනිහා කිව්වෙ බොහෝම සාමාන්‍ය විදියට. මං හිනා වුනා.

"දැන් ඔයාට ගෙදර යන්න බස් තියනවද? දැන් දහයටත් ළඟ ඇති "

"මං හිතන්නෙ නෑ දැන් බස් එකක් අල්ල ගන්න පුලුවන් වෙයි කියලා"

"කමක් නෑ ඔයා ඉස්සෙල්ලා නා ගන්නකො, තුවා ඇතුලෙ ඇති..." මං කාමරෙන් එලියට ඇවිත් ටී. වී. එක ඉස්සරහින් වාඩි වුනා. මට ඇහුනා වතුර වැටෙන සද්දෙ.

"නියමයි, මේකෙ උණු වතුරත් තියනවා". අමිල ඇතුලෙ ඉඳන් කෑ ගැහුවා. ටී. වී. එකේ පෙන්නපු චිත්‍රපටියෙ තිබුණෙ යුද්ධයක්. දෙපැත්ත හෝ ගාලා වෙඩි තියා ගන්නවා. ඒත් මගෙ ඔළුවට ඒකෙ පෙන්නපු දේවල් ගියෙ නෑ. මං ඔහේ බලා හිටියා. හදිස්සියෙ මම දැක්කා වෙලාව නමය හමාරයි කියලා. හැමදාම ගෙදරට ආපු ගමන් පුරුද්දට වගේ මං කරන්නෙ ටී. වී. එක දාන එක. වෙන කරන්න දෙයක් නැති කමටදෝ ඒ පිස්සු පෙට්ටියට මං ඇබ්බැහි වෙලා. ඉතිං ටී. වී. එකේ යන වැඩසටහන දැක්කම මට අනුමානෙට වෙලාව කියන්න පුලුවන්. මම හිතෙන් වෙලාව ගණන් හදලා බැලුවා. අමිලට නාන්න තව විනාඩි පහළවයි, මට නාන්නත් විනාඩි විස්සක් විතර යයි. දෙන්නට අර වැඩේ කරන්න විනාඩි තිහක් හතලිහක් විතර යාවි. එත්කොට වෙලාව එකොළහ විතර වෙලා තියෙවි. ඒ වෙලාවට එයාට ගෙදර යන්න බස් තියේවිද? මං එයාට අද රෑ මෙහෙ නතර වෙන්න දෙනවද? එක පාරටම ලොකු අත් දෙකක් මගෙ උරෙස් වටෙන් ඇවිත් එතුනා.

"අය්යෙ..."මං ඔලුව උස්සලා බැලුවා. එයා මගෙ දිහා බලාගෙන. ඒක කිස් එකකට නියමෙටම ගැලපෙන ඉරියව්වක්. එයා ගාවින් මගෙ ෂැම්පු සුවඳ යි, බොඩි වොෂ්වල සුවඳ යි ආවා. ඒ ඇස් දිලිසෙනවා. ලස්සන කැරලි කොණ්ඩෙ අවුල් වෙලා. ඒත් මට අහන්න පුලුවන් වුනේ

"හොඳට නා ගත්ත ද?" කියලා විතරයි.

"ඔව් අය්යෙ උණු වතුර ටික නියමයි" මං නැගිට්ටා. එයා ඇඳන් හිටියෙ තුවායක්.

"ඉන්න මං ඔයාට ෂෝටක් ගේන්නම්..." මං කිව්වා.

"අවුලක් නෑ , මෙහෙම හොඳයි, අපිට වැඩි වෙලා යන එකක් නෑනෙ..." මිනිහා හිනාවක් එක්කයි කිව්වෙ. මාත් හිනා වුනා.

"ඔව්, කමක් නෑ මං එකක් ගේන්නං, ඒත් ඔයා කැමතිනං අද රෑ ඔයාට මෙහෙ නතර වෙන්න පුලුවන්. ඒත් ඔයාලගෙ අම්මා කලබල වෙයි නේද? "

"නෑ අවුලක් නෑ, මං අම්මට කෝල් කරන්නං, තාත්තා ගිය මාසෙ ගෙදෙට්ට ෆෝන් එකක් එව්වා ඉතිං මට කතා කරන්න පුලුවන්, මං කියන්නං යාළුවෙක්ගෙ ගෙදර නැවතුනා කියලා. අය්යෙ ඔයාගෙ ෆෝන් එක දෙන්නකො මට ගෙදෙට්ට කතා කරන්න...."
මම ෂෝටක් ගෙනාවා. මිනිහා මගෙ ඉස්සරහම තුවාය ගලවලා ෂෝට ඇඳ ගත්තා. එහෙම එයාගෙ අම්මා එයාට නො දන්න තැනක ඉන්න දෙයිද ? මට හිතුනා.

"ඔයා ගෙදෙට්ට කෝල් කරලා ටී. වී. බල බල ඉන්න, මම ඉක්මනට නාලා එන්නං"

මං මගෙ කාමරේට ගිහින් දොර වහලා ඇඳුම් මාරු කලා. එක පාරටම මගෙ ඔළුවට ආවෙ අමිලව එහෙම තනියම තියලා එන්න තරං මම එයාව විශ්වාස කරනවද කියන දේ. මිනිහගෙ ඇඳුම් තිබුනෙ මගෙ කාමරේ, ඉතිං ෂෝටක් විතරක් ඇඳන් මගෙ ඩී. වී. ඩී ප්ලේයර් එහ හරි ටී. වී. එක හරි අරන් එයා දුවයි කියලා හිතන්න අමාරුයිනෙ. ඊටත් පල්ලෙහා සිකුරුටි එකෙනුත් හිටියා. මගෙ පර්ස් එක තිබුනෙත් කාමරේ නිසා එච්චර බය වෙන්න දෙයක් නෑ කියලයි හිත කිව්වෙ. මිනිහාගෙ ඩෙනිම මගෙ ඇඳ උඩ. මම ඒකෙ සාක්කු වලට අත දාල බල්ලද්දි එයාගෙ පර්ස් එක මට හම්බවුණා . ඒකෙ තිබුනෙ රුපියල් විසි පහක් විතරයි. දවල්ටත් කාලා නෑ කියන කතාව ඇත්තක් වෙන්න පුලුවන්. මට එයාගෙ වයසත් බලන්න ඕනෙ නිසා මං එයාගෙ අයිඩෙන්ටියත් ඇදලා බැලුවා. වයස ගැන එයා කියලා තිබුනෙ බොරුවක්. එයාගෙ වයස විස්ස නෙමේ විසි දෙකක්. නම ඇත්ත, අමිලම තමා. වයස වැඩි වෙච්ච එක හොඳයි කියලයි මට හිතුනෙ. බාත් රූම් එකට ගිහින් මම හොඳට නෑවා. උණු වතුර ඇඟ දිගේ ගලනකොට අමුතුම සනීපයක් දැනුනා. ඇඟේ හැම මස් පිඬුවක්ම ඒ සනීපෙන් කිලිපොලනවා. ඒ සනීපෙට හැම මහන්සියක්ම හේදෙනවා. ලයිට් බිල වැඩි වුනත් ඒ සනීපෙට ලෝබ නිසයි මං උණු වතුර ගත්තෙ. වෙනදට මෙහෙම නාන ගමන්ම මං තනියම සතුටු වෙනවා. එත් අදනං එහෙම බෑ කියලා මං මටම කිව්වා. ඇයි මං එහෙම කරන්නෙ, මං එනකං එයා සාලෙ බලා ඉද්දි? මං කණ්නාඩිය ඉස්සරහ හිට ගත්තා. ඒකෙ මතුපිට හීන් පටලය බැඳිලා. ඒක මම අතින් පිහදානකොට ටික ටික මගෙ මූණ පැහැදිලි වුනා. ඇයි? ඇයි? මගෙම මූණ මාව අවුල් කරනවා. මං කිසි එළියක් නැති නිකම්ම නිකං සාමාන්‍ය මැදි වයසෙ මිනිහෙක්. ඉතිං ඇයි එයා මෙහෙ ආවෙ? මගෙ මොන ලස්සනකටද? ඒ ඇත්ත මාව බයකරනවා. පරක්කු වෙලා හරි, ඉක්මනටම හරි නාකි වෙන්න කිට්ටු වෙච්ච කඳක් නේද මං? ඉතිං ?

ඒත් මේ අතට ආපු මොහොත, මේ සතුට අතඇරලා දාන්න මට බෑ. මම සරමකට බැහැලා පර්ෆියුම් ටිකක් ලාවට තවරගෙන එළියට ආවා. මං යනකොට අමිල සී. ඩී. රැක් එක ලඟට වෙලා සී. ඩී. තෝරනවා. මාව දැක්ක ගමන් කොල්ලා ගැස්සුනා.

"නාලා ඉවරද මෙච්චර ඉක්මනට? , අම්මෝ අය්යා ගාව මාර සී. ඩී. තොගයක්නෙ තියෙන්නෙ, මේ අලුත් ම සින්දු තියන ඒවත් තියනවා "

"ඔව්, මං ඔයාලා අහන අලුත් ම සින්දුත් අහනවා. එතකොට මට බොරුවට හරි ටිකක් තරුණයි වගේ දැනෙනවා.." මං කිව්වෙ හිනා වෙලා.

" අපෝ ආයෙමත් වයස කතන්දරේ ඇද ගත්තා..."
අපි ආයෙමත් ටී. වී. එක ඉස්සරහින් වාඩි වුනා. එයා සෙටියෙ, මම පුටුවෙ.
"අය්යෙ ඔයා ඔහොම ඉඳලා හරියන්නෙ නෑ. ටිකක් එහෙ මෙහෙ යන්න ඕනෙ ඔය පාටි වලට එහෙම"

"මං යනවා"

"මං කිව්වෙ ඔයගොල්ලන්ගෙ පාටි වලට, ඒවා තියනවනෙ?"

"තියනවා, තියනවා.... ඒත් ඒවා තියෙන්නෙ ඕගොල්ලො වගේ තරුණ අයට මිසක් මං වගේ අයට නෙමේ, ඊටත් ඕවයෙ තනියෙං යන්න මං කැමති නෑ...."

"ඇයි තනියෙං යන්නෙ, මාත් එන්නං. පාටිය ඉවර වෙනකනුත් ඔයත් එක්ක ම ඉන්නං, හැබැයි අය්ය මට ටිකට් එකක් අරන් දෙන්න ඕනෙ... ඒවයෙ ටිකට් හරි ගණන්නෙ... වැරදියට ගන්න එපා අය්යා ලව්වා මං ටිකට් ගන්න හදනවා කියලා.. අය්යා ඒ වගේ තැන් වලට ගිහින් යාළුවො අඳුන ගන්න ඕනෙ.... හරිනං අය්යට ඕවට යන්න තිබුනෙ මීට කලින්... තරුණ කාලෙ…." මට හිනා ගියා.

"අපි තරුණ කාලෙ ඕවා තිබුනෙ නෑ, ශොපිං මෝල්, ඉන්ටර් නෙට්.. එක එක සංවිධාන ඔය මොකවත්ම තිබුනෙ නෑ.. දැන් දැන් ගොඩක් දේවල් වුනාට අඩු තරමෙ , දැන් කට්ටියට මුණ ගැහිලා තේකක් බොන්න හරි පුලුවන්"

"ඉතිං ඒ කාලෙ ඕගොල්ලො හම්බවුණේ ?"

"අහම්බෙන් හම්බවුනොත් තමා ඉතින්..."

"අය්යා කාත් එක්කවත් යාලු වෙලා ඉඳලා නැද්ද? මං කිව්වෙ පිරිමි අය එක්ක සම්බන්දෙක? "

"පොඩි පොඩි සිද්දි කීපයක් තිබුනා ඒ දවස්වල "

"ඒ එකක්වත් දිගටම තියා ගත්තෙ නැත්තෙ? ඒකනෙ අවුල නේද? ඔක්කොම එවුං වටේ යනවනෙ...."

"හැමෝම එහෙම නෑ.. හැම දේම සදාකාලිකත් නැහැනෙ......"

"ඉතිං අය්යා තාම පරක්කු නැහැනෙ..."

"හරි කෙනා මුණගැහුනොත්..."

එයා මගෙ ඇස් දිහා ගැඹුරින් බැලුවා. සමහරවිට එයා බලපොරොත්තු වෙච්ච උද්යෝගෙ, දිලිසීම මගෙ ඇස් වල ඒ වෙලාවෙ තියෙන්න නැතුව ඇති. අන්තිමට අපි ආයෙමත් නිස්සද්දතාවකට ලිස්සලා ගියා. අපි ඔහේ ටී. වී. එක දිහා බලන් හිටියා. අනිතිමට ඒ නිස්සද්දතාව එයා කැඩුවා.

"අපි දෙයක් කරන්නනෙ ආවෙ... නේද? , දැන් ඔයාට ඒක ඕනෙ නැති වෙලා වගේනෙ?" මං හීන් හිනාවක් එක්ක එයා ගාවට ගියාම එයා ඔළුව උස්සලා මං දිහා බැලුවා. මං පාත් වෙලා ඒ අපූරු තොල් වල මෙලෙක බැලුවා.
පැහැදිලි ඉර එළිය දෝරෙ යන ලස්සන උදේ මං ඇහැරෙනකොට මගෙ එහා පැත්තෙ තිබුනෙ අමිලගෙ කඩවසම් මූණ. එයා පැත්තට හැරිලා නිදි. ඒ මූණ නෑඹුල්, ඊයෙ රෑ පාරෙදි දැක්ක මූණට වඩා මේ පෙනුම වෙනස්, මොකක්දෝ සාමයක්, අහිංසක කමක් ඒකෙ තැවරිලා. ඒක හීනයක් නෙමේ, අපි රෑ පුරා බෙදා ගත්තු සතුට... මොකද්ද ඒකට කියන හරි වචනෙ සතුටද... ? දැන් මගෙ පැත්තකින් එයා ගුලි වෙලා නිදි. ඒක හීනයක් නෙමේ. ඒ ඇඟේ උනුහුම මේ දැනුත් මගෙ ඇඟේ තැවරෙනවා. මගෙ ඔළුව ඇතුලෙ තිබිච්ච පැහැදිලි ගතියත් එක්ක මං ගිහින් එයාටත් එක්ක හොඳ උදේ කෑම වේලක් හැදුවා. ටිකකින් එයා ඇවිත් මාව හිර කරලා ඉඹලා ගුඩ් මෝනිං කිව්වා.

"යන්න යන්න මූණ හෝදං එන්න" මං එයාව හුරතල් විදියට එලෙව්වා.

"ම්ම්ම්... රහයි," කන ගමන් එයා කිව්වා. මං හිතන්නෙ මේ එයා ඉංග්‍රීසි පන්නෙට ගන්න පළවෙනි කෑම වේල.

"ඔයා රහට උයනවා" මං හිනා වුනා.

"උයන්න විතරක් නෙමේ අනිත් ඒවටත් හොඳයි..." එයා කිව්වෙ සද්දෙට හිනා වෙවී.

"මගෙ වයසට නරකම නෑ නේද? "

"ඔව් ඉතින් අවුරුදු ගාණක පලපුරුද්දනෙ ... ඊයෙ කොහොමද හොඳයිද?"

"ම්ම්ම්.. හොඳයි, මං හිතන්නෙ ඔයාටත් හොඳ පලපුරුද්දක් තියනවා"

"ඔන්න ඔන්න අය්යා හින්ට් පාස් කරන්න ගත්තා, මගෙ වයසට මං ඕනෙ තරං කරලා තියනවා තමා.... පලපුරුද්දක් තියන අය ගති...."අපි විනෝදෙන් බර දේවල් කිය කිය කෑවා. දැන් තියන්නෙ සරල පහසුවක්, වෙලාව වේගෙන් ගැලුවත් අමිල ගෙදර යන්න හදිස්සියක් පෙන්නුවෙ නෑ.

"අම්මා බලන් ඇති නේද....." කියලා මං මතක් කලාම එයා කඩිමුඩියෙ කාමරේට ගිහින් ඇඳන් ආවා. මම එයත් එක්ක දොර ළඟට ගියා.

"ඔයා කැමතිනං අපි ආයෙ දවසක ඒක කරමු... මෙන්න මගෙ නොම්බරේ.. ඕනෙ වෙලාවක කෝල් කරන්න.." එයා දිලිසෙන ඇස් වලින් බලලා කුරුමිනි අඬු අකුරෙන් එයාගෙ නමයි ටෙලි ෆෝන් නොම්මරෙයි ලියපු චූටි කඩදාසි කෑල්ලක් දුන්නා. මං ඒ කොළ කෑල්ල ගත්තෙ ආයෙ කෝල් කරන්නං කියලා පොරොන්දු වෙලා. එයා යන්න කලින් අපි දෙන්නා වැලඳ ගත්තා. ඒක නිකං ලිංගික ආසාවට කරපු දෙයක්ම නෙමේ. ඊට වඩා මොකද්දෝ බරක් එතන තිබුණා. එයා කොරිඩෝ එකේ ටික දුරක් ගිහින් ආයෙ හැරිලා හිනා වුනා. පඩිපෙළ බහින ගමනුත් නැවතිලා අත වැනුවා.

එයා නොපෙනී ගියාට පස්සෙ මං දොර වහද්දි මගෙ පපුව එක පාරට තේරෙන්නෙ නැති හැගීම් මහ හුඟකින් බර වෙලයි තිබුනෙ. ඒක වචනෙට ගන්න බැරි හැඟීම් ගොඩක්, නිකං දුකක් එක්ක කලවං වෙච්චි සතුටක්, ආලෝකයත් එක්ක කලවං වෙච්චි අඳුරක් වගේ දෙයක් ඒක. මට එයා යනවට දුකක් තිබුනත්, ඒක මගෙ තනිකම ගැන දුක ම නෙමේ වෙනදට කවුරුහරි මෙහෙම රෑට ඉඳලා උදේට යනකොට දැනෙන. මේක මොකක්දෝ නිශ්චල සතුටක් වගේ එකක්.
මං ගිහින් කෑම මේසෙ අස් කරද්දි දොරේ බෙල් එක වැදුනා. පුදුමෙට වගේ ඒ අමිල. එත් ඒ මූණ බර වෙලා.

"ඇයි මොකද වුනේ මොනවහරි අමතක වුනාද ?" මම ඇහුවා. එයා හිටියෙ නිස්සද්දව පොළව දිහා බලාගෙන.

"කියන්න ළමයො මොකද වුනේ.... ?"

"මං ඔයාට ලොකු වැරැද්දක් කලා අය්යෙ..."

"මොකක්ද... ?"

අමිල සාක්කුවට අත දාලා මොකක්දෝ පොලිතින් උරයක් දිග ඇරියා. මං අඳුන ගත්තා ඒක. ඒ මගෙ ඩිජිටල් ඩයරිය. ? එයා ඒක දුන්න ම මම ගත්තෙ පුදුමෙං ගොළු වෙලා.

"ඒක මහ බලු වැඩක්, ඇයි මං එහෙම කලේ... ? අනේ මට සමාවෙන්න අය්යෙ...."

මොකක්ද කියන්න ඕනෙ කියලවත් මගෙ ඔළුවට ආවෙ නෑ.

"ඔයා ඒක කොයි වෙලේද ගත්තෙ? , අද උදේ?... විකුණන්නද හිතුවෙ... ?

"නෑ, යාළුවන්ට පෙන්නන්න ගත්තෙ..."

"ඉතිං ආයෙ ගෙනාවෙ?"

"මට සමාවෙන්න අය්යෙ... ඔයා මට කොච්චර හොඳට සැලකුවද? , ඕක අරං යද්දි මට මං ගැනම අප්පිරියා හිතුනා.. ඔයා ආයෙ කවදාවත් මාව විශ්වාස කරන එකකුත් නෑ, මාව මුණගැහෙන එකකුත් නෑ... මං එච්චරට කැත වැඩක් ඔයාට කලේ..." ඊට පස්සෙ එයා නිස්සද්දව බලං හිටියා. මොනවද කියන්න ඕනෙ කියලා මාත් දැනං හිටියෙ නෑ. ඒ මොහොත හරි දිගයි.

"මං ඔයාට තවත් කරදර කරන්නෙ නෑ, මං යනවා..." අමිල හැරිලා කොරිඩෝ එක දිගේ ඇවිදං ගියා.

"යන්න එපා අමිල, පොඩ්ඩක් ඉන්න...." මට කෑ ගැහුනා. එයා ආයෙත් ආවා.

"මේක තියා ගන්න" මං ඒක එයාගෙ අතට දුන්නා. එයා ඒක ගත්තෙ නෑ. පුදුමෙන් මං දිහා බලං හිටියා විතරයි. "එ.. එපා.. මට ඒක ඕනෙ නෑ..."

"ගන්න මේක, මේක මගෙන් තෑග්ගක්, ඇත්තට ම ඕක මටත් හම්බවෙච්ච තෑග්ගක්.. ඒත් ඒක පාවිච්චි කරන හැටි මට ටිකක් තේරුම් මදි... මේක මෙහෙ තිබුනොත්... මේක දකින දකින සැරේට මට ඔයා මේක ගත්තා නේද කියලා මතක් වෙයි... අනික ඇයි අපි ලස්සන මතක අමතක කර ගන්නෙ... ඔයා මේක ගන්න ම ඕනෙ..."අමිල හෙමිහිට අත් දික් කරලා ඒක ගත්තත් කෙලින් ඇහැ දීලා මගෙ දිහා බැලුවෙ නෑ.

"ඔයාට ආයෙ කවදාවත් මාව දකින්න ඕනෙ නෑනෙ..." එයා බිම බලාගෙනම කිව්වා. මම හිනා වුනා.

"මොකෝ නැතුව.. ආයෙ මගෙවත් වෙන් කාගෙවත් දෙයක් හොරෙන් ගන්න එපා අමිල, ඔයා ඕක ඉල්ලුවනං මම අනිවාර්යෙන්ම දෙනවනෙ.. දැන් ඔයා යන්න, ඔයාට පරක්කු වෙනවනෙ... මම පස්සෙ කෝල් කරන්නම්.... "

"මට සමාවෙන්න අය්යෙ..." අමිල හෙමින් හෙමින් පඩි බැස්සා. එයාගෙ ඔළුව බිමට බර වෙලයි තිබුනෙ.

මම දොර වහලා, සාලෙ ජනේලෙ ඇරියා. හීතල හුළං පාරක් ඇවිත් මාව කිති කැව්වා. මොනවා වුනත් එයා ආපහු ආවනෙ... එයා තාම පොඩි එකෙක්.. මට ඊයෙ රෑ මතක් වෙලා හිනා ගියා. ජනේලෙන් මට පෙනුනෙ ඉර එළියෙ නැලවෙන සන්සුන් මුහුදක් වගේ එක යායට තියන වෙනස් වෙනස් වහළවල් දාස් ගාණක්. අහස පැහැදිලියි. දීප්තිමත්. සන්සුන්.
මේ වියමන ඔබේ මූණු පොතට එක් කරන්න-
Tags- Sri Lankan Short Stories, Sinhala Katha
පැරණි මාදිලියෙන් ලැබුණු ප්‍රතිචාර-
සොර හෙරළිය මෙහෙම කියනවා :
මේ කථාවෙ මතුපිට දවටනය ඉවත් කලොත් මේ තමා නිර්දය ගනුදෙනු හැර සාරය අහිමි වුණ ධනවාදයේ යථාර්ථය.
අනේ මේ ඔයා කියන්න එහෙනං මේකෙ තියෙන සාරය මොකද්ද කියල..? මොන කෙහෙම්මල් ධනවාද‍යේ යථාර්තයක්ද ඔයා කියන්නෙ..? සමලිංගික වීමයි කොල්ලො සොයා යෑමයි අතර ඇති මේ පඨිතයේ ඇති ධනවාදී ලක්ෂණය කියන්න. නිකං සුරංගනා දවටන වලින් මේ ටොපිය ඔතන්න එන්න එපා...කුණු ගොඩක් ඇරෙන්න මෙහි ඇති වහනය වන සුවඳ කියන්න බලන්න. මට නං ගඳ මිසක් වෙන එකක් නෑ. ඉසුරු ඉස්සර හොඳ එව්වා ලිව්වා..හැබැයි මේක නං අජූතයි.


කිවුව වෙලාව- 2011-11-23 05:10:34
සුර මුරලිය මෙහෙම කියනවා :
මිනිසුන් මුහුණ දෙන සමාජ පීඩනය හමුවේ වෙහෙසට පත්වුණු මිනිස් සන්තානයේ අඳුරු පැතිකඩක් මේකෙ තියනවා වගේ දැනුණ. ලිංගික පීඩනය ඉස්මතු කරල තියෙනව තමා, හැබැයි මේ මිත්‍යාවක් නෙවේ. මේ කථාවෙ මතුපිට දවටනය ඉවත් කලොත් මේ තමා නිර්දය ගනුදෙනු හැර සාරය අහිමි වුණ ධනවාදයේ යථාර්ථය.


මිනිසකු සහ මිනිසකු අතර නග්න ස්වාර්ථකාමය හැර, අනුකම්පා විරහිත ලෙස "මුදල් ගෙවීම හැර" වෙනත් කිසිදු සබඳකමක් ඉතිරි නොකලේය.
--- කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ ප්‍රකාශනය ---
(මාක්ස්-එංගල්ස්)


කිවුව වෙලාව- 2011-11-23 04:54:42
දමිත් චන්දිමාල් මෙහෙම කියනවා :
‍අසේලත්, ඉසුරුත් අතර පැහැදිලි වෙනසක් ඇත. ඉසුරු ලිංගිකත්වය නිසා ගැටළුවලට හසුවන මිනිසුන්ගේ ඇති අවුල්සහගතභාවය තම සාහිත්‍ය වියමනට හසු කර ගන්නා අතර අසේල ගැටළුවලට හසුවන මිනිසුන්ගේ ඇති ප්‍රීතිය ගැටළුවලට හසු කර ගනී. මේ “නාකි මනමාල‍යා” “ලොල්ලා” මේ තරම් සාර්ථක ලෙස විනෝදයෙන් මේ දවස ගත කිරීම සම්බන්ධයෙන් මෙහි කොමෙන්ට් කරන බොහෝ‍ දෙනෙකුට ඊර්ෂ්‍යාවක් ඇත.
ඔහු (සම/විසම)ලිංගිකයෙක් නම් ඔහු ලොකු අවුලක් ඇති කර ගත යුතුය. ඒ අවුල විස්තර කිරීම හරහා ලොකු සාහිත්‍ය නිර්මාණයක් බිහිවේ. එහෙත් ඔහුගේ ජීවිතයේ මනුෂ්‍යමය ස්වභාවය ගැන කතා කෙරෙන ලිංගිකත්වය සම්බන්ධයෙන් හුදෙක් සෘජු සම්බන්ධයක් නොමැති වෙනත් පැතිකඩ ද ගෙනෙමින්, ඒ චරිතය ශක්තිමත්, යහපත්, විනෝදයෙන් සිටින චරිතයක් බවට එක් දිනකට හෝ පත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් මෙහි කොමෙන්ට් කරන බොහෝ දෙනෙක් ඉරිසියාවෙන්, භයෙන්, චකිතයෙන් යුතුව බලති. එසේ භයට චකිතයට පත් වූ පසුව සාහිත්‍ය පාඨකයා අතුරුදන් ‍වෙයි. තර්කයක් නොමැතිව අනුන්ට අපහාස කරන, ලිංගික කුහකත්වයේ සීමාවලින් වැසුණු, බුද්ධිය අතුරුදන් වූ පාඨකයෙක් ඉස්මතු වෙයි.
මේ ශ්‍රී ලංකාව වෙලා ගත් ලිංගික කුහකත්වයේ ප්‍රතිඵලයයි.
මේ කතාවේ අවසානය බොළඳ ද? එහි බොළඳ පෙම් කතාවක මෙන්, අවසානයේ එක් ප්‍රේමවන්තයෙක් තවෙකෙකුට “අයියෝ, මං ඔයාගේ දේ හොරෙන් ගත්තා. ආ මේක මං ගෙනාවා” “තැනකියු, තැන්කියු, මං ඔයාට ආදරෙයි කියන කතන්දරයක් නොවේ.” අපගේ ජීවිතවල බොළඳ සිදුවීම් ඇත. ඒවා සාහිත්‍යකරුවා වියන වියමන හේතුවෙන් බොළඳත්වයට එහා ගමනක් යයි. එසේ සිදු වූවාද? නොවූවාද? යන්න ගැන බුද්ධිමය කතිකාවතකට පැමිණීම මිස, මඩ ගැසීමේ හුදු දේශපාලනයක කොටසක් බවට මෙහි කොමෙන්ට් කරන පාඨකයා පත්වීම හිරිකිතයක් දනවන සුළුය.


කිවුව වෙලාව- 2011-11-20 23:36:24
Ravin Mudalige මෙහෙම කියනවා :
@ Isuru,
You have replied only one point I raised and someone has argued that this is not the place I should talk all these. But I wrote the first paras because I noticed the comment line.
Back to your reply, I never refused your skill to analyze people and that is something I always wonder about. Actually when you talk about the marriage life (between man and woman , I mean) you nicely carve their mistakes and failed lives. But that\'s all. My argument was (If you are ready to understand being different from last one year)It is good the way you write not the hidden psychology in it. If we take it separately, there is no fault in adoring either homo-sex or hetero-sex. But if we take your stories as a chain and analyze them ( as the way you do analyze in your stories) you cleverly show that heterosexual love is only a bunch of lies and troubles (instead of trying to see the beauty and different angles of them as you insist in your comment). May be I have missed, but am sorry, I haven\'t seen anything different from your texts. I am not an anti home-sex, but what I understand is, this is not the forum I should have raised this issue. May be I could have written to you personally and had chat with you as it seems no one here wants to go for a in depth analysis. Defending is not all about comments or writing.I used to be a reader of yours (actually a fan)but what I saw was it\'s useless trying to go for a discussion. Good luck!


කිවුව වෙලාව- 2011-11-20 21:04:28
මතයා මෙහෙම කියනවා :
මට හිතෙන හැටියට මේ කතාවෙන් කරුනු දෙකක් ඉස්මතු වෙනවා.
1.මේ කතාව මගේ රසවින්දනය ඇතුලේ සාහිත්‍යමය වශයෙන් යම් අසාර්ථක භාවයකට ගොස් තිබෙනවා. විශේෂයෙන් ලිංගිකත්වය තේමා කරගෙන ඇවිත් අවසානයේදි වෙනත් තේමාවකට ගිහින් කතාව බලෙන් වෙනතකට ඇදලා දාලා.
2.මේක ඇතුලේ දේශපාලනයක් තියෙනවා. මං හිතන්නේ ඉසුරු නියෝජනය කරන්නේ මේ දේශපාලනය. අයිතිය, ප්‍රකාශනය වෙනුවෙන් වන සටනක් ඒක. එතනදි ඔබ සාර්ථකයි.
කෙසේ වුවත් අවසාන ව‍ශයෙන් කියවිය හැකි රචනාවක් කියලා කියන්න පුළුවන්.


කිවුව වෙලාව- 2011-11-19 13:30:52
Pihillegedara Mohottala මෙහෙම කියනවා :
මෙය කෙටිකතාවක් නොව කෙටිකතා රත්නයක්. සුදුර්ලභ සුපිශ්පිත සබුද්ධික වියමනක්.

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 16:02:21
Rishen මෙහෙම කියනවා :
පටු අදහස් නම් පවුරින් ලෝකය
කැබලි වලට නොබෙදී
ඥානය නිවහල් වී
බියෙන් තොරව හිස කෙලින් තබාගෙන
හිඳිනට හැකි කොහිදෝ
ඒ වූ නිදහසේ ස්වර්ග රාජ්යයට
මාගේ දේශය අවදි කරනු මැන
පියානනේ............


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 09:53:33
isuru chamara somaweera මෙහෙම කියනවා :
@ රවීන් මුදලිගේ.

මගේ ලිවීම් සම්බන්ධයෙන් මෙසේ අදහස් දැක්වීම මා ඉතා අකමැති කරුණක්. එහෙත් රවීන් මුදලිගේ මහතාගේ ප්‍රතිචාරය සම්බන්ධයෙන් මා යමක් සඳහන් කල යුතුයි.

ඔහුට අනුව මගේ රචනාවල මවිසින් විෂමලිංගික සම්බන්ධතා අවතක්සේරුවටත්, සමලිංගික සම්බන්ධතා උත්කර්ෂයටත් ලක් කරනු ලබනවා. එහෙත් මගේ නිර්මාණ කිසිවක කිසිඳු සමලිංගික හෝ විෂමලිංගික යුවලක් ප්‍රේමයේ කිරුළු පැළඳ සුවදායී අවසානයකට ළඟා වන්නේ නැහැ. (එසේ විය නොහැකියයි හෝ ආදරය සම්බන්ධයෙන් වෛරී හැඟීමක් මා විසින් දරන බවක් මෙයින් අදහස් නොකෙරේ) මා සහ මා දකින ඇසුරු කරන ගැහැනුන් සහ මිනිසුන් ජීවිතය, ආදරය,ලිංගිකත්වය සම්බන්ධයෙන් කරන නිරන්තර අරගලය මගේ කවියක් කතාවක රඳවන්නට මා උත්සහ දරනවා. ඒ එයින් මා විශ්මයට හා කම්පනයට පත්වන නිසයි.

මගේ රචනාවල රවීන් මහතා සඳහන් කර ඇති අයුරින් සමලිංගිකත්වය උත්කර්ෂයට නංවමින් ඔවුන් ආදරයෙන් වෙලී ප්‍රීතිමත් අවසානයක් කරා ලඟාවනු ම්විසින් නිරීක්ෂනය කර නැහැ (යමෙක් එවන් සිදුවීමක් ලියන්නේනම් එය වරදක් ලෙස මා දකින බවක් මෙයින් අදහස් නොකෙරේ )

මා තුල සෑම විටම මනුෂ්‍ය ස්වභාවය සම්බන්ධව අප්‍රමාණ කුතුහලයක් ඇති අතර එය හඳුනා ගැනීමේ හා වචන ඇසුරෙන් සටහන් කර රඳවා ගැනීමේ, බෙදා හදා ගැනීමේ උත්සාහයක යෙදී සිටිනවා. එහි විවිධ ස්වරූප අසීමිතව මා පුදුමයට පත් කරනවා. මගේ රචනා ( සුද, තාණ්ඩව සහ විවිධ තැන්හී පලව ඇති මගේ කවි කතා ) නැවත කියවා බලන ලෙස මා රවීන් මහතාට ඇරයුම් කරනවා.

ස්තූතියි


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 09:29:45
Dulip gomeZ මෙහෙම කියනවා :
පටු අදහස් තියන පිස්සන්ට මේ වගේ දේවල් අගය කරන්න බැහැ කියල අපි මැරෙන්නද..?

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 06:50:21
ඩෙන්ව මෙහෙම කියනවා :
@ Ravin Mudalige

Dear sir,
As people have a right to criticise and others have a right to defend it. This is not a discussion of Gay rights movement in Sri Lanka.I wish you spoke about more about this story and the discussion has happened here. Purely it's not "criticism" about the story you see here it's more discrimination about a sexual orientation and I wonder what's the topic ?? story or the sexual orientation. And you followed the same and took your time and write about the "Sri Lankan LGBT movement" which is irrelevant. The right to criticise doesn't take a way the right to reply to it. Be focus and remember you dont have to every criticism if it is not applied to you.


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 05:30:10
Ravin Mudalige මෙහෙම කියනවා :
This is my comment about the context.
The over defensiveness and prejudgments of the Sri Lankan homosexuals and the sex freedom fighters over the majority have always made them stand far away from the common society and the expected results. (The reason I called Sri Lankan is, that I have seen many gays and lesbians in the developed countries but they do not underestimate themselves as the SL Gs or Ls. ) In Sri Lanka, I have been to some occasions where these gay people mix up with rest of the society and the result was pathetic. Even when the limited number of open hearted heterosexuals (majority) is ready to welcome them and start a decent discussion with them, they always take the foot back and start attacking the other based on their prejudgments or past experiences.
They all expect the society to stand for them but how many times we have seen them standing for the social issues? There was a war, thousand were killed, women are raped, children are abused, do they utter a word? But they complain that the society is not doing enough for them. Isn’t this should be a collective effort? (This happened at Thandawa book discussion organized by Kayanna Wiyanna)
The reason may not be only their fault but there can be many historical reasons underlying. Non acceptance, non-recognition and insult s made over them for many years might be leading to their arrogant behavior even against the friendly groups who are ready accept them as they are. This is the same issue with the ethnic conflict in Sri Lanka. Either Tamil minority or the Sinhalese majority is not ready to accept each other and if there is an attempt for a further discussion, it is always misunderstood or mistrusted.
Unfortunately, the result is throwing debris at each other and gays or whoever act violently against the few number of people who are with them (yet belong to majority ) disconnect the bridge between the two parties without even noticing it.
At many occasions I was present, I was convinced that a several number of gay people who work in Colombo and other parts of the country are reading this young author’s write ups for the fact that he writes about homo sexuality. Assuming that they and Isuru are reading this, I suggest you all to be open rather than being arrogant towards the people who are ready to be with you as it is one of the best ways to compromise and make it a general truth that, homosexuality is not a bad thing but the way you want.
Wildly standing for sex (or for anything under the sun) may not bring any good result, what you all have to do is strategically moving towards without being misled by psychotic , defensive arguments.
As I have noticed, Isuru, most of the times you try to underestimate the love between the man and woman while purifying the acts between two men. You might be able to touch the weaknesses of the society and marital life yet you can’t generalize that the love between man and woman is a lie (which is what you as a principal try to say) Talent itself may not enough to establish your presence in the world as a writer yet a wide philosophy about the life may give you a better light.
After all life is all about love and no love is worse than the other.


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 04:37:39
අරා මෙහෙම කියනවා :
ya ramesha misssing his comment

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 04:19:29
ramesha මෙහෙම කියනවා :
XYZ why are you deleting your own comments???? dont be Shame abt your own comments

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 04:16:54
අරා මෙහෙම කියනවා :
y not ramesha how funny.. he he..

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 04:12:18
ramesha මෙහෙම කියනවා :
XYX... really??? dont be ane. bcs you already have so many thins to get upset and sad.. care abt that.. anyway i'm so happy that your still writing comments. Bcs i have more time till 5.30.. Keep it up.. ARA hope your also havinf fun like me.. THANKS XYZ ,KUSUMENA NENA

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 04:09:20
ramesha මෙහෙම කියනවා :
XYZ ARE YOU REALLY DEPPRESS? DONT GET TOO MUCH UPSET ABT US.. ONLY THING IS YOU AND THAT KUSUMENA NENA MAKE US FEEL FUN.. DONT STOP WRITNG...

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 03:53:16
අරා මෙහෙම කියනවා :
@xyz not for me..plz tell that to kusumena neana

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 03:47:08
xyz මෙහෙම කියනවා :
@ Araa, You might know this. One\'s class or character is made up by his or her own actions.Good luck !

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 03:42:16
අරා මෙහෙම කියනවා :
@xyz,i am not talking about coward. i never say like that.plz check the below of comments,you can see who have start the non academic argument.your classy comments are misleading the reader.while you try to protect your class.. Asela have revealed the reality. i dont know about your class,and i dont know about pavement class.i didnt criticize any one.if you hurt any classy people sorry for that.plz think about reality before maintain the class.

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 03:36:43
ඩෙන්ව මෙහෙම කියනවා :
@ XYZ

Kusumena-Nena was having u said what ???? "an academic healthy argument" ...???? :D :D :D
U seriously need to check the dictionary or Google what's an academic healthy argument is ....


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 03:12:53
Rishen මෙහෙම කියනවා :
Isuru aiya meka niyamai.

මොනදේ උනත් අපේ හිත්වල තියෙන දේවල් මෙවිදියට හරි කියන්න කෙනෙක් ඉන්න එක ගැන ගොඩක් සතුටුයි. කවුරැ මොනව කිවුවත් අපි ගැන දන්නේ අපි විතරයි. Take care.


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 03:11:52
xyz මෙහෙම කියනවා :
@Ara, you are attacking an enemy you have imagined yourself. Whoever has a different opinion about sex, you tend to call them cowards. If this is not a good story to them, and if still they are accepting the right to be a gay, what is the point of calling them cowards?
Kusumena Nena, I don\'t think that these two guys are capable enough of doing an academic healthy argument.Don\'t waste your time with this type of pavement type people who don\'t have any intelligence to understand or analyze.


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 03:04:35
ramesha මෙහෙම කියනවා :
ARA menna ape KUSUMENA aiya ayeth awith.... ane aiye mehe time eken 5.30 wenakalma apith ekka innawada?? maara athal ekek denawa oya apita

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 02:57:05
අරා මෙහෙම කියනවා :
මේ හෝටලේ තියෙන්නේ කුණු කරවල නම් වෙන හෝටලයකින් කන්න පුළුවන් කම තියාගෙන චෙෆ්ට බනින්න එපා කුසුමේන නේන උඹලගේ හිත්වල තියෙන කුහකකම් වලට චෙෆ් පලි නෑ.කොහොම වුනත් මම මුලින්ම කිව්වේ උඹ අග මුල පටලවගෙන කියලා.උඹ තාමත් පටලවගෙන ඉන්නේ.යකෝ ඒක උන්ගේ ප්‍රකාශණයක් විතරයි.උඹ ජුරාසික් පාක් බලලා වත්තේ ඩයිනොසරයෝ හොයනවා.ඒකයි කොහොම හරි රමේෂාට නම් උඹ බයිට් වෙලා වගේ ඇති පදමට....

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 02:52:33
ඩෙන්ව මෙහෙම කියනවා :
@ Kusumena-Nena

ප්‍රශ්නය මේකයි... කතාවේ සාහිත්‍ය ගැන කතා කරන ඔබ සිංහල සාහිතයේ නැති කුණු පත්තර කියවන අය සමලිංගිකයන්ට භාවිතා කරන කුණු වචන භාවිතා කරනවා . මෙතන අශිෂ්ට පරිවර්ථක ඉසුරුද නැත්නම් ඔබද... ??? ඔබ නොදන්නා වචන යොදාගෙන මිනිසුන් නම් වලින් හදුන්වමින් කරන්න හදන විවේචනය සැබෑ විවේචනයක්ද නැත්නම් හුදු අපහාසයක්ද යන්න ඔබම සිතා බැලිය යුතයි. කතාව පිලිබඳ විවේචනයක් ඇත්තොත් එය කතාවට පමණක් සීමා කරන්න. විවේචනයට ඔබට අයිතියක් තියෙනවා. හැබැයි ඔබ පවසන ඔබේම ඔය කුණු කරවල "අපහාස" ඔබේ බුද්ධි මට්ටම මොනවට පැහැදිලි කරනවා. ඔබේ ප්‍රයත්නය දැන් හොඳටම පැහැදිලියි. ඔබේ ශිෂ්ටභාවයද හොඳටම පැහැදිලියි.


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 02:49:25
Kusumena-Nena මෙහෙම කියනවා :
කරෝල දීසිය හැදුව චෙෆ්-ම ආව එක වෙරිම ගුඩ්...
අය්යා අසේල, මෙතන කවුරුත් ඉසුරුගෙ ස්කිල් එක සැක කරල නෑ.. නේද? අවුල තියෙන්නෙ ඔයාගෙ ස්කිල් එකේ... ඉතින් ඔයා තමා මේ ගඳ ගහන බොම්බිලි කෑල්ල ඉසුරුගෙ ඇගේ ගාවල ඌවත් බොම්බිලියෙක් කෙරුවෙ....

(කුසුමේන ආයෙත් නේන කියල හිතන් මO යන්න ගියේ.. ඉතින් ඔන්න ආයෙත් ආව... චෙෆා ඉද්දි වේටර්ටනෙ යකෝ හොදි හලාගෙන තියෙන්නෙ බැලින්නO... හා හා...)


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 02:43:45
ramesha මෙහෙම කියනවා :
Kusumena nena oya apita maara athal ekek dunna.. wisheshayen maawai AER wai couple ekek karala.. samaan adahas daruwoth eyala couple wenawada KUSUMENA???? ha haaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa oya nam mage dawase aathal eka una... oya wagema sama hara un idala hitala maara aathal denawa.. JAYA WEWA ..

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 02:36:42
Asela Karunanayake මෙහෙම කියනවා :
Please be informed that this Short Story was written by me and Isuru Chamara has kindly consented to Translate it upon my request.

I also don’t think it’s appropriate to judge a person’s literary skills based on a Translation done by him.

I’m not surprised nor Am I disappointed at the reaction of readership here towards the theme and content of above story. You all have a right critique work on public domain.

But, also remember; how you choose to build up your arguments infavour of or against this or any other work, says as much about you as it does about the work itself.

Thank you.

Asela Karunanayake


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 02:26:23
Kusumena-Nena මෙහෙම කියනවා :
ලොල්ලා... ඒක නම් මම දන්නෙ නෑ සහෝ.. හොයල බලල කියන්නම්..
අනික් දෙකේ නම් තියෙන්නෙ අලුත් මාලු සහ කුනු කරවල වල වෙනස...


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 02:23:40
ඩෙන්ව මෙහෙම කියනවා :
@ O--MY-GOD
@ Kusumena-Nena
@ Labaami-Mokkan
සාහිත්‍ය ගැන දන්නා මේ උගත් මහත්වරු ටික කරුණාකර මට පැහැදිලි කරනවද මේ "ලොල්ලා" වචනය අවේ මොන බාසාවෙන්ද සහ එකේ අර්ථය මොකක්ද කියල... ඇත්තටම මම ඒක දන්නේ නැහැ...

දෙවැනි කාරණේ ... "විවේචනයයි, අපහාසයයි" ගැන වෙන වෙනම පොඩ්ඩක් පැහැදිළ කරන්න පුලුවන්ද මට කරුණාකරලා...


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 02:17:54
Kusumena-Nena මෙහෙම කියනවා :
වෙරි ගුඩ්... ඒක හොඳ උත්තරයක්... ඒක පිලිගන්න අපි සූදානම්...
ඒත් පාටකයො විදිහට අරා-ල රමේශල වගේ ව්‍යතිරෙක ඩයල් මිසක් පොදු පාටකයා "කුනු කරවල" බුදින්නෙ නැති බව උබ දැන් මේ මෙතන ඉගෙන ගත්තා. ෆේස් බුක් ලයික් ගානෙන් ඒක මනින්න පුලුවන් සරලවම... උඹගෙ ජෙන්ඩරේ ඇහුවෙ උභව කතා කරවන්න.... ඒක අපිට අදාල නැහැ, කරෝල කන එක රමේශ ට අරවින්දට දීල උබ අපිට දැනෙන යමක් ලියපන්...
[නිමාලි- රබර්-...]
ට්‍රාන්ස්ලේට් කරනව නම් රහ දෙයකට මහන්සි වෙයන්...
වෙලාව නාස්ති කරගන්න එපා කුනු කරෝල ඕඩියන්ස් වෙනුවෙන්...

ජයවේවා...! උභට සුබ....

අර ඩබලට හැපි කරෝල නයිට්... (මෙහේ රෑ!).. හා හා.. පවු බන්...

උනුත් උභට ආදරෙයි ඊකනෙ ඔය... ටටා...


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 02:13:06
අරා මෙහෙම කියනවා :
@ඉසුරු,මේක අසේලගේ හෝ උඹේ අධ්‍යාත්මික ප්‍රකාශනයක් කියල හිතාගෙන ඉන්න මේ මහා ලොකු පොරවල් වලට උඹ දුන්න උත්තරේ මරු මචං.මේ මැට්ටන්ට සෙක්ස් තා මැජික්.ඒ නිසා එ වගේ දෙයක් දැක්ක ගමන් මැරෙන්න යනවා.මේක ප්‍රකාශණයක් විතරයි කියන කථාව ඇයි මුං තේරුම් ගන්නේ නැත්තේ?නිකං වලිගේ පාගගෙන දගලනවා

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 02:12:47
isuru chamara somaweera මෙහෙම කියනවා :
මගේ ලිංගික අනන්‍යතාව නොදන්නා කෙනෙකුට කිවීමේ අවශ්‍යතාවයක් මට නැහැ. මේක පරිවර්තනයට සුදුසුයි කියලා හිතුන නිසයි මම පරිවර්තනය කලේ. ප්‍රතිචාර වලට ස්තූතියි.

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 02:01:40
Reader මෙහෙම කියනවා :
Isuru live inna welawe...... I like to repeat this comment- me gana hithanna- me mohethe oya mata banala giyath kamak naha... but... kawadahari dawasaka oyaata me tika mathak weyi....

ඉසුරු ශ්‍යාම් සෙල්වදොරේ ව ගෙට ගනින්... බොරුවට සමකාමී වීම කියන එකම සාධකය මුල් කරගෙන කුනු කරෝල රසික පර්ශද හදලා උන්ව ගෙට දාගෙන දෙකයි පනහෙ ආතල් ගන්න එපා...

එදා කයන්න වියන්නෙ වුන විගඩම බලන් ඉඳල අපිට දුක හිතුනෙ උඹ ගැනම නෙමේ.. අපේ ප්‍රබන්ධ සාහිත්යයේ අනාගතය ගැන...


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 01:57:25
Kusumena-Nena මෙහෙම කියනවා :
@ ඉසුරු,
හරි ඒක එහෙමනම් මම දක්වපු එම ප්‍රතිචාරයෙ එම කොටස පමනක් ඉල්ලා අස් කරගන්නවා.
ඉතිරි සියලු ප්‍රතිචාර එපරිදිම තවමත් වලන්ගුය.

ඉසුරු, ඔයාට මහන්සි වෙලා මේ අසේලගෙ කුනු කරොඉල දීසිය සින්හලට නගන්න හිතුනෙ ඇයි කියල අපිට ජුන්ඩක් පැහැදිලි කරනවද?
මේක ඔයාට රහයි ද? එහෙනම් ඒ ඇයි?
ඔයා සමකාමියෙක් කියල පිලිගන්න ඔයා බය නැහැ නේද?


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 01:47:03
Paatakaya මෙහෙම කියනවා :
Oya wage dewal penawanam Isuru Chamara Somaweerata anik ewath penawa athine. me katha karana anek dewal ganath hithanna puluwan nam hondai.

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 01:44:59
isuru chamara somaweera මෙහෙම කියනවා :
සමාවෙන්න මෙතන ලොකු වැරදි කතා ටිකක් කියවෙනවා.මේ කතාව ලිව්වෙ අසේල. එකෙ ඉංග්‍රීසි මුල් කතාව අවශ්‍යය නම් පහත ඊ මේල් ලිපිනයෙන් ලබා ගන්න පුලුවන්. මම මේ කතාවෙ සිංහල පරිවර්තනය විතරයි මගේ. මම ලියපු කතාවක් වෙන කෙනෙකුගෙ නමින් දාන්න තරම් පහත් තැනක මම නැහැ. කරුණාකරලා පහත් උපකල්පන කරලා ප්‍රතිචාර දක්වන්න ඒපා.

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 01:39:14
ramesha මෙහෙම කියනවා :
mindada ??? oyath punchi ekek wage.. punchi ewnuth kon kekimai alla ganne. e unta loku ewa therenne nathi nisa... kusumena????? mama oyata ponnayek kiyala kiwwe oya lolla kiyala wachana paawichchi karapu nisa... oya katha kare points walatada????? oya nam maara aathal

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 01:38:11
මින්දද මෙහෙම කියනවා :
රමේෂා අරාගෙන් නේද අරා කියලා අහනවා අරා රමේෂාගෙන් නේද රමේෂා කියලා අහනවා. හලී සෝක්.

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 01:32:25
අරා මෙහෙම කියනවා :
හෝව් වරද්දගන්න එපා ලබානි මුක්කං.ඉසුරු ලිව්ව නිමාලිගේ ලියුමත් මම කියෙව්වා. මේක ලිව්වේ ඉසුරු නෙවෙයි.මේක අසේලගේ.පරිවර්ථනය ඉසුරුගේ.
මේක කියවන මට ඉසුරු සමකාමියෙක්ද නැද්ද කියන එක වැදගත් නෑ කුසුමේන නේන.මේකේ කරල තියෙන්නේ උඹලට මාර සීන් එකක් වුන එකක් ඌ(ලියලා තියෙන මොකාහරි)දැනෙන්න ලියලා තියෙනවා.මේ දැනීම අමු අමුවේ ඕන එකෙකුට දැනෙනවා.ඒක එලියට යනවට උඹලා බයයි.සාමාන්‍ය මිනිහෙක් මේක කියවල තේරුම් ගනී කියලා උඹලා අවුල් වෙලා.එතකොට රමේෂා මේ මැට්ටො ටික මේ කියන්නේ සෙක්ස් ගැන මෙහෙම සරලව කථා කරන්න එපා මේක අමු අමුවේ කිව්වොත් හෙළුව පේනවා.ඒ නිසා වහගෙන් නිර්මාණාත්මක,සම්භාව්‍ය, මාර සීන් එකක් විදිහට කථා කරන්න කියලා නෙවෙයිද?


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 01:26:18
Kusumena-Nena මෙහෙම කියනවා :
රමේශා, පොයින්ට්ස් වලට කතා කරන්න. මට පොන්නයෙක් කිවුවා කියල මේ කතාවෙ කුනු කරෝල ගතිය තුනී වෙන්නෙත් නෑ. අනික මO පොන්නයෙක් වෙන්න බිOදුවක් වත් බයත් නෑ. මෙ ඉසුරුල ඔයාලනෙ බය. දැන් බලන්න මේ ඉසුරු බොරූවට එයාම ලිවුව කතාවක් ට්‍රාන්ස්ලේශන් එකක වගේ දාල තියන හැටි. ඉතින් එයා බයයි තමන් සමකාමියා කියල ප්‍රසිද්ධියෙ පිලිගන්න....
එයා අසේල කියලා ලොවෙත් නැති එකෙක්ගෙ නමකින් කතාව ලිවුව වගෙ රට රවටනවා. ඇයි එයාට ලැජ්ජයි එයගෙ ජෙන්ඩර් එක පිලිගන්න. දැන් කවුද එතකොට අනියම් විදිහට සමකාමීත්වය පාච්චල් කරල තියෙන්නෙ.. උභලමයි.. සමකාමියොමයි...


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 01:25:42
Reader මෙහෙම කියනවා :
ඉසුරු ශ්‍යාම් සෙල්වදොරේ ව ගෙට ගනින්... බොරුවට සමකාමී වීම කියන එකම සාධකය මුල් කරගෙන කුනු කරෝල රසික පර්ශද හදලා උන්ව ගෙට දාගෙන දෙකයි පනහෙ ආතල් ගන්න එපා...
එදා කයන්න වියන්නෙ වුන විගඩම බලන් ඉඳල අපිට දුක හිතුනෙ උඹ ගැනම නෙමේ.. අපේ ප්‍රබන්ධ සාහිත්යයේ අනාගතය ගැන...


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 01:12:36
ramesha මෙහෙම කියනවා :
''Kusumena nena'' mata nam oyage maara po.na kamak therenawa.. tharaha wenna epa.. oyata sex kiyana wachane saahithyata awama maara aul neda????? oya saha thawath aya metha maara widiyata aathal denawa... ''ARA'' meka maara aathal neda????

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 01:12:07
Labaami-Mokkan මෙහෙම කියනවා :
"ආදරණීය නිමාලි වෙතටයි" කියන කතන්දරය... ඉසුරු ලිවුවෙ... ඒකෙ තියෙන්නෙත් ලොල්ලා චර්යාවක් ගැන තමයි... ඒකට ආව රිඇඑක්ශන්ස් කෝමද? ආ? එකකටවත් මෙහෙම ජරා විදිහට ඉසුරු නෝන්ඩි වුනාද? මේකෙදි ඇයි මෙහෙම වෙන්නෙ?

ඉසුරු ඔයා හිතන්න මල්ලි...

අරා ගෙ ඔලුවෙන් නෙමේ රමේශගෙ ඔලුවෙන් නෙමේ.. ඔයාගෙ ඔලුවෙන් හිතන්න...


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 01:06:32
Kusumena-Nena මෙහෙම කියනවා :
අරවින්ද... ඔයා අපහාසයක් විදිහට දකින්නෙ 'ලොල්ලා' කිවුව වචනය ද? එහෙනම් ඔයා ගැන හෙනම දුකයි මට. ලොල්ලෙකුට තමන් ලොල්ලෙක් කියල පිලිගන්න අඹිමානයක් තියෙන්න ඔනෙ. මොකද ලොලු කම අඩුපාඩුවක් නෙමෙයි. ඒව පරන කතා. ලොල්ලා කියන වචනය හිරිකිතයි නම් වගේ අපි ගමු ශ්‍යාම් සෙල්වදොරේගෙ පොත සුගතපාල ට්‍රාන්ස්ලේට් කරද්දි දැම්ම ටර්ම් එක. සමකාමියා...
ඉතින් අරා...

සමකාමියෙකුට තමන් සමකාමීයෙක් බව තව කවුරු හරි කියද්දි ඒක අපහාසයක් වගේ දැනෙනව නම් එතන හෙනම අවුලක් තියනවනෙ මචන් සමකාමියාගෙ තින්කින්වල... මම කිවුවෙ (පැහැදිලිවම ඉසුරු සමකාමියෙක්...(ඔයාලට අනුව ගෞරවාර්ථයෙන්)... ඉතින් ඔයාල සමකාමියො (එහෙම නොවෙන්නත් පුලුවන්- අවුලක් නෑ) ටික එයාව ප්‍රොටෙක්ට් කිරිල්ල හරි. ඒත් ඔයාල ඉසුරුගෙ මේ කතාව (කරෝල දීසිය- අවධාරනය මගෙන්) ප්‍රොටෙක්ට් කරන එක වරදක් කියලා....

මේ සමකාමී ඉසුරුම මීට කලින් ලිවුව සමකාමීත්වය ප්‍රොමෝට් කරන නිර්මාණ වලට ප්ලස් කමෙන්ට්ස් දමපු කෙනෙක් තම මමත්... ඒ කියන්නෙ අපට සම්කාමීත්වය ගැටලුවක් නෙමේ. අපේ ගැටලුව සමකාමීත්වය වෙනුවෙන් හෝ වෙන ඕනෑම දෙයක් වෙනුවෙන් හෝ මෙලෝ රහක් නැති දෙයක් ප්‍රොටෙක්ට් කරන්ඩ අදාල නැති තර්ක ගොඩ නගන එකයි....


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 00:59:03
xyz මෙහෙම කියනවා :
@ Ramesha or whoever, I also feel pity about you as I can see through your suffering soul through your wild reactions. But my concern is only Isuru, who\'s having a great talent(of course not like you who just taste the cheap flesh)but misusing it some times. I am a very good reader of him and intact I like many of his writings mostly talk about gay issues in such a fabulous way. feel pity about him who is mislead by all these cowards who try cover their arrears through his talent.

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 00:59:00
අරා මෙහෙම කියනවා :
xyz වැඩේ පටලගන්න එපා මේකේ කුණු රසය ගැන කථා කරන එකේ text එක තමයි උන්ගේ ඔළු ඇතුලේ තියෙන reality එක.බුදු අම්මෝ මාර සීන් කියල උඹලා හිතාගෙන ඉන්න් දේවල් හරි simple and attractive කියල ඉසුරු මෙතන පෙන්නනවා.ඒක උඹලට දරාගන්න බෑ.උඹලගේ කුහක සදාචාරේ පිලිගන්න ලෑස්ති නෑ සෙක්ස් කියන්නේ සාමාන්‍ය සන්සිද්ධියක් කියාලා.එවා තාමත් මැජික් නිසා තමයි මේ ගෝත්‍රිකයො කලබල වෙන්නේ.එකයි මම කිව්වේ

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 00:58:42
ramesha මෙහෙම කියනවා :
XYZ ?????? man you have to read every comments..after that you can talk... you also just typical man.. feel sad abt you..

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 00:47:23
xyz මෙහෙම කියනවා :
අනේ අරා, සෙක්ස් මැජික් වෙන්නෙ ඔයාලට නෙවෙයිද?සෙක්ස් හැර වෙන මොතවත් කල්පනා කරන්න ඔයාට වෙලාවක් තිබේද? බස් වල කෙල්ලෙකුට යන්න දෙන්නෙ නැති එකයි මේ මෙලෝ රහක් නැති කතන්දරේ විවේචනය කරන එකෙයි සම්බන්ධෙ මොකක්ද? සෙක්ස් කියලා ඇහිච්ච ගමන් බල්ලො වගේ බුරං පනින්නෙ නැතිව කමෙන්ට් එක මොකක්ද බලනවා. ප්‍රශ්නය සෙක්ස් නොවේ. මේකෙ ඇති කෙහෙල්මල් සෙක්ස් එකක් නෑ. කවුරු හරි ගැණියෙක් මිනිහෙක් එක්ක හරි මිනිහෙක් මිනිහෙක් එක්ක හරි රැයක් ගත කිරීම මහ ලොකු එකක් නෙවෙයි. නිකං තමන්ගෙ හෙලුව පෙන්නන්න උඩ පනින්න එපා. තමුන්ට තියෙන ඇරියස් එක අපිට පේනවා. ලිංගික නිදහස කියන්නෙ ලෝකෙ කතා කළ යුතු දෙයක්. ඒකට අවශ්‍ය මේ වගේ පල් හෑලි නෙවෙයි. මිනිස්සුන්ගෙ ආකල්ප වලට කතා කරන හොඳ නිර්මාණ. බොරු ප්‍රාථමික චෝදනා කරලා සංවාදය නැති කරන්න බෑ.ඉසුරු, උඹ හැමදාම මේ වගේ ඇරියර්ස් කාරයින්ට කඩේ ගිහින් (කයන්න වියන්නෙදි කරා වගේ) උඹේ හැකියාව මොට කරගෙන දවසින් දවස ඉවර වෙයන්. කණගාටුයි!

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 00:42:47
ramesha මෙහෙම කියනවා :
ara oya kiyana de aththa...lokema sammana walata saha minissunge hith walata giyapu Milk wage films balala meyala kohoma awisseida???? sadachare redda assen berenawa.. sex kiyana wachane dakkath awul wenawa... me kathawa kunu karawala kiyana ayata saha sahithya rasayak na kiyana ayata samaje,adaraya,nidahasa,hangeem saha sex saha peedawan gana thiyenne noogath kamak saha kuhaka kamak.

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 00:38:58
අරා මෙහෙම කියනවා :
කුසුමේන නේන කුහකයෙක් වෙන්න එපා මිනිස්සුන්ට අපහාස කරන්න් එපා මේ ලොකේ තමන් කැමති විදිහට අදින්න පළදින්න කැමති කෑමක් කන්න ඕන එකෙකුට නිදහස තියෙනවා.ඒකට අගෞරව කරන්න් එපාගඒක උන්ගේ කැමැත්ත සහ නිදහස.අනිත් එක සෙක්ස් ගැන ලංකාවේ උන් හිතන විදිහ මොන තරම් ගොන් ද කියලා මේ කමෙන්ට්ස් වලින් තේරෙනවා.රමේෂා මේ මැට්ටන්ට තාම සෙක්ස මැජික්ගමුන් තාම ඉන්නේ ගල් යුගයේ.මේ වගේ උන් තමයි ජුරාසික් පාක් බලලා ගෙදර වත්තේ ඩයිනෝසරයෝ හොයන්නේ.මුන් තමයි බස් එකක කෙල්ලෙකුට යන්න දෙන්නේ නැත්තේ.මුංගේ සදාචාරේ රෙද්ද පල්ලෙන් බේරෙනවා.ඒ නිසා මේ ගොත්‍රික ගොන් හැත්ත එක්ක තර්ක කරලා වැඩක් නෑ රමේෂා.ඔය අර අපි හැමදාම කථාකරන දේ.

කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 00:20:41
Labaami-Mokkan මෙහෙම කියනවා :
දමිත් කියනව
"අසේල මේ කතාවට හසු කර ගන්නේ ඒ උත්ප්‍රාසයයි. එය හරහා අපි කතා නොකළ, සාහිත්‍ය සහ මහජනතාව විසින් වාරණය කරන ලද කතන්දරයක් අපි ඉදිරියේ විවෘත වේ."

කවුද බන් මේව වාරනය කරන්නෙ... උබලා ලොල්ලො විදිහට අඩුම ගානෙ උබලටවත් මේකෙ ආතල් එකක් තියනවද? යකෝ මේක වල් කතාවක් විදිහට ගත්තත් පට්ට ෆේල්... ඔය ලොලු ඔලුවලින් හිතපල්ල... තරහකට නෙමෙ කියන්නෙ..


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 00:13:11
Kusumena-Nena මෙහෙම කියනවා :
දමිත්.... ඔබ කියනවා...
ඉතිරි හරිය ඇත්තේ පාඨකයාගේ අතේය.

ඔව් දැන් මේ කතාවට මේ ලැබෙන්නෙ ඒ ඉතිරි හරිය අතට ගත්තු පාටකයන්ගෙන් තමා.. ඇයි නිකන් බොරුවට නාහෙන් අඩන්නෙ.. පාටකයො විදිහට අපිට මේ කතාවෙ ගන්ඩ සසරක් නෑ... ඔයා ඉසුරුව රකින එක හරි. ලොල්ලො කොහොමත් එහෙම තමා. ලොල්ලො ලොල්ලන්ව රකිනව මිසක් මොකෝ පොලිසියෙන් රකින්ඩයෑ... ඒත් බොරු සාහිතය විචාරවාද ගොඩ නගන්න තටමන්න එපා මේ කුනු කරෝල දීසිය ගැන...


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 00:09:44
O-My-GOD මෙහෙම කියනවා :
ලොල්ලො සෙට් එකට කේන්ති ගිහි වගෙයි හික්ස්


කිවුව වෙලාව- 2011-11-18 00:05:57
දමිත් චන්දිමාල් මෙහෙම කියනවා :
ලිංගික කරුණු ගැන කීමේදී තමන්ට යම් යම් දේ කුණු රසයක් සේ පෙනෙන්නේ තමා තුළ සැගවී ඇති, තමා විසින් යටපත් කරන ලද කුණු රසය නිසාය. විශේෂයෙන්ම නිලීන සමලිංගිකත්වයක් (latent homosexuality) ඇති පුද්ගලයෙක්ට මේ කතාවේ ඇති කරුණු සම්බන්ධව වචනයෙන් විස්තර කළ නොහැකි පිළිකුළක් දැනිය හැකිය.එය ස්වභාවිකය. එසේ නැත්නම් මේ කතාව සම්බන්ධයෙන් නිරර්ථක මුග්ධ ප්‍රයන්තයක් යන අර්ථකතනය ලබා දිය නොහැක.‍ මෙයින් එළියට ගෙන එන්නේ මෙතෙක් ලාංකීය පාඨකයා හමුවට නොගෙනා රළු යථාර්ථයකි. මේ පුද්ගලයාගේ ලිංගික අහිමියක් ‍ගැන කෙනෙක් කතා කරලා තිබුනි. එහෙත් මට අනුව "ලිංගික අහිමිය"ට එහා ගිය වෙනත් විදිහේ අහිමියක් ගැන මේ කතාව කතා කරයි. මෙය ලස්සන උපන්දිනයක් ගැන කතන්දරයකි. හිඟන්නෙක්ගේ පාත්තරයට මසුරං පොදියක් හදිස්‍සියේ වැටෙන විට ඇති වන ප්‍රීතිය ගැන කතන්දරයකි. ඒ ප්‍රීතිය ඇතුළෙ දුකත් පාළුවත් ගැබ්ව ඇත.අසේල මේ කතාවට හසු කර ගන්නේ ඒ උත්ප්‍රාසයයි. එය හරහා අපි කතා නොකළ, සාහිත්‍ය සහ මහජනතාව විසින් වාරණය කරන ලද කතන්දරයක් අපි ඉදිරියේ විවෘත වේ. "වහා මෙය වාරණය කළ යුතුය. සංස්කෘතියට සදාචාරයට විරුද්ධය" එසේ නොකියා සාහිත්‍ය වචන යොදා කර ඇති ඊට සමාන අදහස් සමූහයක් මම ඉහත සමහරෙක්ගෙන් දුටුවෙමි. සාහිත්‍යකරුවා සමාජයේ වෙනසක් ඇති කරන්නෙකි. පාඨකයාට අලුත් විදිහට හිතන්නට ඉඩ දෙන්නෙකි. ඉතිරි හරිය ඇත්තේ පාඨකයාගේ අතේය.

කිවුව වෙලාව- 2011-11-17 23:33:02
isuru chamara somaweera මෙහෙම කියනවා :
මෙහි මුල් ඉංග්‍රීසි කතාව ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය නම් kirikawadi@gmail.com ඊ මේල් ලිපිනයෙන් විමසන්න.

කිවුව වෙලාව- 2011-11-17 06:50:34
Rasika Perera මෙහෙම කියනවා :
Isuru, Can we read the original English story of this? Where can we get it from?

Rasika Perera


කිවුව වෙලාව- 2011-11-17 02:53:57
ramesha මෙහෙම කියනවා :
aiyooo meka dan montisoriyak wenawa... mage naminma thawath un ipadila ada.. mula idan balinna comments..adalawa katha karanna...kohewath nathuwa idala ekaparatama monawa hati kiyagena mathu wenna epa

කිවුව වෙලාව- 2011-11-17 02:47:40
@ramesha මෙහෙම කියනවා :
කුනු රසය අවුස්සනවයි හැඟීම් අවුස්සනවයි කියන්නෙ දෙකක්. නිකන් මේ වගේ දේවල් වලට ආවේගශීලී වෙලා කෑ ගහන්න එපා. බොම්බිලි කරවලයි හඳුන් කූරු වලයි වෙනස දන්නෝ දනිති!!!!

-කුසුමේන නේන


කිවුව වෙලාව- 2011-11-17 02:06:03
ramesha මෙහෙම කියනවා :
godak ayata walge pagila.. methana sama HARAK un kiyala thiyanawa meken unge hangeem awissenawa kiyala..LORANS poddak kata arinna kalin hithanna. kiyawanna. hangeema gana saha samalingikathwaya gana ugannanna kalin igena gena enna. mama katha kare isuru ganawath isuruge parana lipi ganawath nemei. me kathawa gana saha ekata hangeem awissenawa kiyana un gana... mata hithenne loranc ge hangeem godak awissila athi. ekai agak mulak nathuwa liyanne.. anika mama pirimiyek nemei..ethakota oyage samahara apahasa mata kohethma bara ganna be.. me lipiyen lingikathwaya awissenawa saha kunu rahak thiyanawa kiyapu unta mama comment kara misak anith aya gana mata adalathwayak natha. lorance ge peedawata mata karanna deyak na

කිවුව වෙලාව- 2011-11-17 01:50:54
thawath samnya paatakayek මෙහෙම කියනවා :
මම හිතන්නෙ මේක අගය කල යුතු විශිෂ්ඨ කෙටි කතාවක් විදියට. භාෂාව සරල වූ පමණින්, කතාවෙ එන සංසිද්ධිය දුලබ එකක් හෝ පොදු පිලිගත් කතිකාව ඇතුලෙ පිලිකුල් සහගත වූ පමණින්ම කතාව දුර්වල එකක් වෙන්නෙ නැහැ. මේ කතාවෙ කතා නායකයගෙ පුද්ගල ස්වභාවයත් එක්ක ගොඩක් දෙනෙකුට අනන්‍යය වෙන්න බැරි බව ඇත්ත. ඒත් කතාව ඇතුලෙ ඒ මනුස්සයගෙ පාලුව, තනිකම, ලිංගික අහිමිය අපූරුවට ඉදිරිපත් කරනවා. සිංහල සාහිත්‍ය ඇතුලෙ මේක පය නොගැසූ ඉසව්වක්.අනික මේ කතාවට බැනලා ලියපු අය තමන්ගෙ මත වලට හේතු කතාව ඇසුරෙන් ඉදිරිපත් කරන්න අසමත්. ඒක ඇතුලෙ තරහා ස්වභාවයක් තමා පෙන්නෙ. ඔය කියන විදියෙ ලිංගික ජවනිකා කතාව ඇතුලෙ මම දැක්කෙ නැහැ. ඒවත් එකතු වුනානම් කතාව තවත් තාත්විකව රචකයට ලියන්න තිබුනා. ඒත් මේ යන විදියට එහෙම ලිව්වානම් කවුරුහරි රචකයාව මරන්නත් බැරි කමක් නැහැ.කව්ද කියලා දන්නෙ නැතත් මේ අසේල දක්ෂයෙක්. රචකයාව අමතක කරලා ගොඩක් දෙනා පහර ගහන්නෙ පරිවර්තකයාට බවයි පේන්න තියෙන්නෙ.ඉසුරුගෙ කලින් කතා වල ලිංගික කාරනා මීට වඩා විවෘතව කතා කරලා තිබුනා. ඒක නිකම්ම ලිංගිකත්වය නෙමේ ඒක ඇසුරෙන් ලොකු ජීවන දහමක් ඉසුරු කිව්වා. මේ කතාවෙ ඒ තරමටම නැතත් අසේල කියන රචකයා අපූරු වැඩක යෙදෙනවා. නැවුම් නිර්මාණශීලී කතාවට මගෙ සුබ පැතුම්. බනින අය බැන්නත් තවත් පිරිසක් මේක විඳින බව මතක තියා ගන්න. ඉසුරු ඔබ අපේ සිංහල සාහිත්‍යට මහත් සම්පතක්.සුබ පැතුම්. එකම පුරුදු කරන ලද සාහිත්‍ය ශානරයක් ඉල්ලන රසික පිරිසකට මේ නිර්මාණ ජීර්ණය අපහසුයි.

කිවුව වෙලාව- 2011-11-17 01:44:04
ඩී.එච්.ලෝරන්ස් මෙහෙම කියනවා :
රමේෂා මහත්තයො, මෙතන මිනිස්සු ලියලා තියෙන්නෙ ලිංගික විරෝධයකටවත් සමලිංගික විරෝධයකටවත් නෙවෙයි. එහෙම ලිව්ව නම් ඉසුරු මෑත කාලෙ ලියපු හැමදේටම විරුද්ධ වෙන්න ඕනෙ. රමේෂා නමින් ලියන මහත්තයො, අසනීපෙ ඔයාගෙ. ඔයාට මේ ලෝකෙ පේන්නෙ ලිංගික කාරණා විතරයි නේද?. ඉස්සරවෙලා ඔයාගෙ අසනීපෙ සනීප කරගන්න. ඔයාගෙ හිරවේච්ච \"හැඟීම්\" ලියවුනු පලියට මේක මාර නිර්මාණයක් වෙන්නෙ නෑ. ඒකෙ සාහිත්‍යමය අගය ප්‍රශ්න කරන මිනිස්සු ලිංගික පීඩාවෙන් පෙළෙන උන් වෙන්නෙත් නෑ. \"රබර්\" වගේ හොඳ නිර්මාණ කරන ඉසුරු වගේ ලේඛකයෙකුට ඔහෙල වගේ අයව සනසන්න ගිහින් සිද්ධවෙන අකරතැබ්බය තමයි මේ.ඔයා සාහිත්‍යය නොදන්නවට අනෙක් මිනිස්සු පලි නෑ. ඔබේ අසහනය දුරුවේවා!

කිවුව වෙලාව- 2011-11-17 00:35:47
@ramesha මෙහෙම කියනවා :
මේකට කොහෙද සහෝදරියෙ හැන්ගීම් ඇවිස්සෙන්නෙ. ඇවිස්සිච්චි එවුවත් බහිනව මිසක්. මේ කියන්නෙ මේක දුර්වල නිර්මානයක්ය කියන එක මිසක් සමලින්ගික විරෝධයක් නෙමේ. නැට්ටෙන් හිටගන්න එපා බොරුවට....
කකුල් දෙකෙන් හිටගන්න...

කුසුමේන- නේන!


කිවුව වෙලාව- 2011-11-17 00:03:26
ramesha B මෙහෙම කියනවා :
ඉසුරු අය්ය මටත් ඔයාගෙ කතාව....ල්... ල්....ලෝකයක්... වටිනව....

කිවුව වෙලාව- 2011-11-17 00:00:56
ramesha මෙහෙම කියනවා :
mekata kunu harupa kathawak kiyala hangeem awussanawa kiyala kiyanne lingikawa peedawata path wela inna un.sambandakam saha minissu jiwithe hira wela inna than gana nugath unta meka kunuharupa paththarayak.. isuru mata oyage liyamana watinawa...

කිවුව වෙලාව- 2011-11-16 23:54:35
Loleeta මෙහෙම කියනවා :
Meka amuma amu kathaawak
Wal kathaawak washayen gaththath hondatoma madi


කිවුව වෙලාව- 2011-11-16 21:24:44
සාමාන්‍ය රසිකයා මෙහෙම කියනවා :
ඔව් ඉසුරු, අර ඩබ්.ඒ. සිල්වා කිව්වා වගේ මිනිස්සු (HUMAN ) ඉල්ලන්නෙ පොල්කුඩුම නම් පොල්කුඩු දෙන්න. තණකොල පුන්නක්කු නම් ඒවත් දෙන්න. මේ රට ඉල්ලන්නෙම ඒව තමයි. හැබැයි අර \'Kusumena-Nena\' කියනවා වගේ තමන් දිහාත් හැරිලා බලන්න. ඔය එරෙන්නෙ මඩ වලක. කවුරුවත් කතා නොකරපුවා කතා කරනවා කියලා එකක් හැදුනම ඒක රැකගන්න බාල ලිංගිකත්වය, කුණු රසය අවුස්සන ඕනෙ එකක් ලියලා පිරිහෙන්න එපා. බිරිඳ පත්තරේට වගේ නම් හොඳයි මේක. ඉසුරු, හිතන්න!හිතන්න!හිතන්න!!!

කිවුව වෙලාව- 2011-11-16 21:10:53
a Human මෙහෙම කියනවා :
ආඩම්බර වෙනවා ඉසුරුගේ හෑකියාව ගෑන. හෑමොම එකම විදියට ලියන්න ඕන නෑහෑ. අනික හෑමොගෙම රසාස්වාදයට ගෑලපෙන්න ලියන්න කාටවත් බෑහෑ. වදින තෑන්වලට වදිනවා.

කිවුව වෙලාව- 2011-11-16 20:52:42
ruwan... මෙහෙම කියනවා :
අපි පොඩි කාලෙ ආතල් ගන්න කියෙවුවෙ කුනුහරුප පත්තර. ඒ කාලෙ බ්ලූ ෆිල්ම්ස් බලන්න ඩෙක් හොයාගෙන හොරෙන් දඟලන්න ඕනෙ දැන් නම් ඕවා සිම්ප්ල්.. අර කිවුව ආතල් පත්තර වල යනවා ශෝට් ස්ටොරිස්.. මාලක්කගෙ කතාව... ඇන්ටිගෙ කතාව ආදී වශයෙන්... එවුවයෙ වෙන්නෙ අහම්බයක් නිසා තනි වුන කොල්ලෙක්ට ගෑනියෙක් සෙට් වෙලා සෙක්ස් කරනවා... ඒවා පැනි බේරෙන්න ලියලා ජනතාවට ආතල් දෙන ලියන්නො උන්නා ඒ කාලෙ. ඒවයෙ හැබැයි ගේ සෙක්ස් නම් තිබ්බෙම නැති තරම්.. ලෙස්බියන් නම් අනිවා...

දැන් මේ තියෙන්නෙත් එහෙම ආතල් එකක්..
බොරුවට අන්තිම හරියෙ අර සිල්ලර හොරකමක කතාවක් කියලා පොඩි ක්ලැසික් ලයින් එකක් ගේන්න හැදුවට මේ කතාව මාලක්කගෙ කතාව වගේ බලන අයට සැප දෙන්ඩම ලිවුව එකක්....

අවුලක් නැහැ...
අපිට ඉසුරු කියන්න ඕනෙ මෙච්චරයි...
ජීවිතේ විවරනය කරන හොඳ කතා කවි [සෙක්ස් ම බේස් වුන] ගනනාවක් ලිවුව ඉසුරු ට්‍රැක් එක පන්න ගත්තෙ ඇයි?

ආතල් දෙන්ඩ ද? ඔව් නම් අවුලක් නැහෑ...
මොකද ඒක ඔයාගෙ අයිතියක්.... හැබෑයි ඉතින් කතත් කුනු කරවල කරේ දාගෙන කන්න එපාය කියල කතාවක් තියෙන බවත් ඔලුවෙ තියගන්න වෙයි ඔයාලට.


කිවුව වෙලාව- 2011-11-16 20:38:02
kaamare මෙහෙම කියනවා :
ලින්ගික නිදහස පුලුල් කිරීමේ කතිකාවට දායක වීම වෙනම සන්දර්භයක තියල කතාකලොත්, මේක නිකම්ම නිකන් හිස් කොලයක්. නිර්මානයක් විදිහට අතිශය බන්කොලොත් ලියමනක්. කාලයක් ලන්කාවෙ ස්ත්‍රීවාදීනුත් මේ මැටි වැඩේම කලා. මේව තමයි සාන්කල්පනික ලෙස පරිනත නොවූ පරිදියක තියෙන වැඩවසම් ලක්ශන. අසේලගෙ නිර්මානයත්, ඉසුරුගෙ පරිවර්තනයත් හුදු නිර්මානාභිලාශයෙන් ම නොව කිසියම් සාන්කල්පනික ආස්තානයක ස්තාන ගතවෙන්න කරන උනත් අන්තිමට මේව හුදු නිස්සාර ප්‍රලාප වෙලා.
සියලු ලියවිලි සදහා අද්යයනයක් අවශ්ය බව මේ වගේ ලිපි මගින් වඩාත් පැහැදිලි වෙනව.


කිවුව වෙලාව- 2011-11-16 19:28:05
Kusumena-Nena මෙහෙම කියනවා :
අහෝ ඉසුරු තමන්ම සාදා ගත් සිරගෙයක චා වෙන අයුරු... ඕකෙන් එලියට වරෙන් බන්

කිවුව වෙලාව- 2011-11-16 08:38:13
lucky මෙහෙම කියනවා :
me lipiya liweeme aramuna mokakda kyala dammanam wada hodai.

කිවුව වෙලාව- 2011-11-16 06:14:19
Ha මෙහෙම කියනවා :


කිවුව වෙලාව- 2011-11-16 05:25:41
Damith මෙහෙම කියනවා :
lassana bashaawak.
kathawa hondin daenena widiyata liyala tiyenawa.
suba paethum


කිවුව වෙලාව- 2011-11-16 04:28:19
samanya paatakaya මෙහෙම කියනවා :
තනිකරම කුනු රසයක් පමනක් දනවන කිසිම සාහිතය වටිනාකමක් නැති නිරර්තක මුග්ධ ප්‍රයත්නයක්...

කිවුව වෙලාව- 2011-11-16 03:43:12
Plus
ප්‍රතිචාර
අඩවි දත්ත
Facebook Page
Boondi Google+
Boondi RSS
තවත් කතන්දර බූන්දි
සැප්තැම්බරයේ දවසක්
සෙන්ටෙනියල් දෝණි
විරාම ලකුණු
වනවාසි සහ ලෝකවාසී
නිල් සුළිය
BoondiLets
මාර්කේස්ගේ සමුගැනීමේ ලිපියෙන්.
අප සියළු දෙනාට ම අවශ්‍යව ඇත්තේ සාර්ථකත්වය නම් වූ ගිරි-ශිඛරයට ළං වීමටයි. එහෙත් ජීවිතයේ සැබෑ තෘප්තිය ළඟාකර ගත හැක්කේ එතැනට ළඟාවීමෙන් නොව එතැනට යාමට අප... [More]
What's New | අලුතෙන්ම
Cine| අසන්ධිමිත්තා- වෘත්තයෙන් ආපස්සට

3-Mins

(ඩිල්ෂානි චතුරිකා දාබරේ) සාහිත්‍යය හෝ සිනමාපට තවදුරටත් සාම්ප්‍රදායික ආකෘතියම නොපතයි. රසවිඳින්නන්ව සාමාන්‍ය කතාවකින් නළවාදැමීමට නොහැකිය. තවදුරටත් ඔවුහුද හුරුපුරුදු නිර්මාණ ස්වභාවයම නොපතති. නිර්මාණකරුවකු... [More]
Cine| රාමු තුළ යළි රාමු වුණු "දැකල පුරුදු කෙනෙක්"

6-Mins

(විකුම් ජිතේන්ද්‍ර) මේ යුගය ඡායාරූප හා කැමරා යුගයක් වන අතර වෘත්තීය හෝ අර්ධවෘත්තීය කැමරා භාවිත කරන ආධුනිකයා පවා අධි සුන්දරත්වයෙන් යුතු ඡායාරූප... [More]
අදහස්| To Sir, With Love!

2-Mins

(තාරක වරාපිටිය) To Sir With Love යනු මීට වසර 28 කට පමණ ඉහතදී කළු සුදු ටෙලිවිෂන් තිරයකින් මා බැලු චිත්‍රපටයකි. එය එතෙක්... [More]
වෙසෙස්| මැදියම් රැයේ වාහනවලට අතවනන සුදු හැඳි ගැහැනිය

5-Mins

(තිලක් සේනාසිංහ ) අද මෙන් මහජනයා හෝ රථවාහන බහුල නොවූ මීට දශක හය හතකට පෙර ඇතැම් දිනවල මැදියම් රැය ආසන්නයේ දී කොළඹ බොරැල්ලේ... [More]
ඔත්තු| හෙල්මලී ගුණතිලකගෙන් 'සහස් පියවර'

5-Secs

හෙල්මලී ගුණතිලක විසින් රචිත පළමු කෙටිකතා එකතුව වන 'සහස් පියවර' කෘතිය මුද්‍රණද්වාරයෙන් එළි දක්වා තිබේ.... [More]
පොත්| ඉණෙන් හැලෙන කලිසමක් රදවා ගන්න තතනමින්...

2-Mins

(රෝහණ පොතුලියැද්ද) පුද්ගල නාමයක්, වාසගමක් දුටු කල්හි ඔහුගේ ජාතිය/ ආගම/ කුලය/ ලිංගය/ ග්‍රාමීය, නාගරිකබව සිතියම් ගත කිරීම සාමාන්‍ය පුරුද්දක්. නමුත් "ඩොමිනික් චන්ද්‍රසාලි"... [More]
කෙටියෙන්| මොන එල්ලුං ගස් ද?

10-Secs

(සුරත්) කුඩුකාරයෝ ටික විජහට එල්ලාලා
බේරා ගනිමු රට ඒකයි හදිස්සිය
මෙත්පල් මැතිඳු මුර ගානා හැටි දැකලා
ගිරවා මගේ දුන්නා එල ටෝක් එකක්

"එල්ලිය යුතු එවුන් දා ගෙන රෙදි අස්සේ... [More]
පොත්| උමතු වාට්ටුවට අප්පචිචී ඇවිත්!

6-Mins

(කේ.ඩී. දර්ශන) 'උඹට එහෙම යන්න බැහැ උඹ ඉන්න ඕනෙ මම ළඟ. මගේ හෙවණැල්ලෙන් මිදෙන්න උඹට බැහැ.'
(-41 පිට)

'මම ගල් ගැහී අප්පච්චී දෙස බලාගෙන... [More]
රත්තරං ටික| මෙන්න බත් කූරෙක්!

28-Secs

මත්සුවා බැෂෝ යනු කෘතහස්ත ජපන් කවියෙකි. බැෂෝගෙ කවිකාර කම දැක දිනක් ඔහුගේ ශිෂ්‍යයෙකු ද කවියක්... [More]
කවි| ජානූ! පේ‍්‍රමයෙන් විතැන් විය හැකි දැයි මට කියන්න

24-Secs

(තුෂාරි ප්‍රියංගිකා) එකින් එක මතක අහුලමි
මංජුසාවකි හදවත මතක අහුරමි
සීත හිමයේ මිදුණු හිමකැටිති යට
ඔබට කවි ලියා සඟවමි
ජානූ!
පසුපස සෙවණැල්ල සේ ඇදෙමි... [More]
පොත්| සෞන්දර්යය වෙනුවට කටු අතු- අපේ යුගයේ උරුමය!

13-Mins

(චූලානන්ද සමරනායක) කිවිඳියකගෙ කාව්‍ය ග‍්‍රන්ථයක් එළිදක්වන මොහොතක ඇගේ කවියට ප‍්‍රවේශ වෙන්න වඩාම සුදුසු මාවත මොකක්ද? මේක ටිකක් විසඳගන්න අමාරු ප‍්‍රශ්ණයක්. මොකද අද... [More]
ඔත්තු| 'නො පවතිනු වස් ප්‍රේමය ව පවතිමි' සහ 'පියා නො හැඹූ පියාපත්'- දෙසැ. 01

11-Secs

මාලතී කල්පනා ඇම්බ්‍රෝස්ගේ 'නො පවතිනු වස් ප්‍රේමය ව පවතිමි' සහ 'පියා නො හැඹූ පියාපත්' කාව්‍ය... [More]
වෙසෙස්| වාලම්පුරි- වාසනාව, විහිළුව සහ මිත්‍යාව

1-Mins

(තාරක වරාපිටිය) ලංකාවේ ඉහළ "අලෙවි වටිනාකමක්" ඇති, ‘අනුහස් ඇති’ ගුප්ත වස්තුවකි වාලම්පුරිය. මෙම ‘වටිනාකම’ තීරණය වන්නේ එහි ඇති ද්‍රව්‍යමය වටිනාකම හෝ වෙනත්... [More]
පොත්| "මතක වන්නිය" හෙවත් උතුරේ ශේෂ පත්‍රය

3-Mins

(සුරෝෂන ඉරංග) කලා කෘතියකින් භාවමය කම්පනයක් ඇතිකළ හැකි නම් එයට කිසියම් සමාජ බලපෑමක් සිදුකළ හැකිය. එසේ කම්පනයත්, පශ්චාත්තාපයත් ජනිත කළ, දමිළ බසින්... [More]
අදහස්| විද්‍යාවේ සියවසක පිම්ම!

2-Mins

(තාරක වරාපිටිය) පසුගිය සියවසේ මිනිස් ශිෂ්ඨාචාරය මුහුණපෑ ප්‍රධාන මාරක අභියෝග තුන වුයේ වසංගත, සාගත හා සංග්‍රාමයන්ය. ඒ සියවස තුල එසේ ඉන් මියැදුන... [More]
කරන්ට්ස්| "අඟ"

19-Secs

(උපුල් සේනාධීරිගේ) අංඟ පුලාවකට නැති මිනිස්සු
තම හිස අත ගෑහ
අඟක්... ඔව් අඟක්
රයිනෝසිරසක හැඩගත් අඟක්
මොළයක් නැති සිරසක්
තෙතක් නැති හදවතක්... [More]
වෙසෙස්| ඇනා කැරනිනා සහ ඇනා ස්ටෙපානොව්නා

7-Mins

(ඩිල්ෂානි චතුරිකා දාබරේ) ලියෝ තෝල්ස්තෝයි විරචිත ඇනා කැරනිනා නවකතාවේ ප්‍රධාන කථා නායිකාව වන ඇනා අර්කෙඩියෙව්නා කැරනිනා නමැති චරිතය ගොඩනැංවීම සඳහා තෝල්ස්තොයිට කාන්තාවන් කිහිප... [More]
පරිවර්තන| යෑම සහ ඒම අතර

20-Secs

(ඔක්තාවියෝ පාස් | නිලූක කදුරුගමුව) තම විනිවිද පෙනෙනබව සමඟ
ආලයෙන් බැඳුණු දහවල
අවිනිශ්චිතව ටැග්ගැහෙයි
යෑම සහ නැවතීම අතරමැද.
මුළු ලෝකයම නිසලව නැලැවෙන
මුහුදු බොක්කකිය දැන් වටකුරු පස්වරුව.... [More]
Boondi Dot Lk · බූන්දියේ අපේ වැඩක් · editorial@boondi.lk
Home · Currents · Raha · Sookiri · Kavi · Dosi · Music · Plus · Facebook